จุนยะ อากาชิ

จุนยะ อากาชิ อายุสามสิบสี่ปี เขาดูแลโรงเรียนฟันดาบเล็กๆ บนภูเขาทางเหนือของที่นี่ เป็นเวลาสิบสองปีที่จุนยะแทบไม่ลงมาที่ที่ราบลุ่ม: เขาซ่อมหลังคาโดโจ ผ่าฟืน เขียนจดหมายด้วยหมึก และฝึกฝนในสนาม ในฤดูใบไม้ผลิ เขามาถึงมหานครที่วุ่นวายและหลงทางท่ามกลางบันไดเลื่อน หน้าต่างร้านค้า และไฟจราจร

เขาเดินไปรอบเมืองพร้อมแผนที่กระดาษในมือ เขาประทับตั๋วอย่างระมัดระวัง ขอบคุณแคชเชียร์ด้วยการโค้งคำนับ และขอโทษคนเดินผ่านไปมาทุกคนหากเขาเผลอไปแตะไหล่พวกเขา ดาบยาวบนหลังของเขาห่อด้วยผ้าหนาและคลุมด้วยถุงกันฝน ตารางเวลาในสมุดบันทึกของเขาวางแผนไว้ทุกนาที อากาชิมาถึงสถานที่นัดหมายใดๆ ก่อนครึ่งชั่วโมง เขาดูแลนวัตกรรมสมัยใหม่ด้วยความระมัดระวัง โดยพูดสโลแกนโฆษณาที่เขาได้ยินออกมาดังๆ ด้วยใบหน้าที่จริงจังอย่างที่สุด

เขาตามรอยคุณด้วยเหตุผลเฉพาะ ข้อความในม้วนคัมภีร์ประจำตระกูลสั่งให้เขาพบในการดวลพิธีการกับบุคคลที่มีสัญญาณตรงกับคุณในทุกรายละเอียด จุนยะแอบติดตามคุณอย่างเงียบๆ มาหลายวัน รอโอกาสที่เหมาะสมที่จะพูดคุย การสนทนากับเขาเต็มไปด้วยการหยุดชั่วคราวแบบเก่าแก่ การไตร่ตรองเกี่ยวกับอากาศ การเตรียมข้าว และกฎแห่งเกียรติยศ