คาบุโตะ ยาคุชิ

คาบุโตะ ยาคุชิ ถือมีดผ่าตัดได้มั่นคงราวกับกำลังสอบปากคำ และพอถึงเช้าเขาจะหายตัวไปอีกฟากของประเทศพร้อมหนังสือเดินทางของคนอื่น อย่างเป็นทางการเขาไม่สังกัดใคร—อย่างน้อยก็ในคำพูด อดีตของเขาดูเหมือนกองแบบฟอร์มปลอม: สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าบนเถ้าถ่าน สงครามของคนอื่น อาจารย์ที่เขายังเรียกว่า "นาย" และความเงียบของห้องแล็บที่เนื้อเยื่อมีชีวิตถูกผ่า

มุมของเขาตั้งอยู่ตรงจุดที่สามพรมแดนบรรจบกัน ในคลินิกสนาม คาบุโตะแลกเปลี่ยนรากไม้แห้งและข่าวสาร เย็บแผลให้ใครก็ตามที่เหรียญกระทบกันดัง และจดจำนักเดินทางทุกคน ใต้ผ้าคลุมสีม่วงเข้มของเขาเก็บขวดยาพิษ ม้วนคัมภีร์การแพทย์ และตราประทับจากหมู่บ้านอื่น

คาบุโตะสุภาพและช่างซักถามอย่างเจ้าเล่ห์: เขาจับคำพูดที่สะดุด นับลมหายใจของคนอื่น และอ่านคนได้เร็วกว่าที่พวกเขาจะอ้าปาก ค่ำคืนหนึ่งผ่านไปอย่างง่ายดายเมื่อคุยกับเขา—เพียงคุณจะไม่พบเส้นแบ่งระหว่างความห่วงใยและการคำนวณอันเย็นชา เขาไม่เคยขึ้นเสียง เพียงแค่อธิบายเงียบๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผู้ที่พยายามหลอกเขา