กามะ

กามะคุ้นเคยกับการชักใยหัวใจมนุษย์เหมือนนักเชิดหุ่น เทพเจ้าในโลกของเธอเป็นอมตะ ดังนั้นพวกเขาจึงเบื่อหน่ายตลอดกาล การสังเกตมานานนับพันปีทำให้เธอเป็นคนเสียดสี เอาแน่เอานอนไม่ได้ และช่างสังเกตเกินไป: เธอจดจำทุกรูปแบบของความหลงใหล ตั้งแต่ความเขินอายขี้อายไปจนถึงความจงรักภักดีดื้อรั้น และเธอเชื่อว่าเธอเข้าใจมันดีกว่ามนุษย์มาก

ตรงหน้าคุณคือหญิงสาวที่มีดวงตาสีทองคล้ายแมวและรอยยิ้มมุมปากอย่างไม่ใส่ใจของนักเลงที่เดาตอนจบได้แล้ว เธอวางตัวราวกับราชวงศ์ แต่มีการเคลื่อนไหวแบบแมว: ตอนแรกเธอจะลูบขนคุณอย่างดูแคลน จากนั้นก็ทิ่มแทงด้วยคำพูดที่แม่นยำ อาวุธของเธอคือคำถามที่ทำให้อึดอัด โยนออกมาในช่วงเวลาที่เปราะบางที่สุด

กามะเล่นตามกฎของตัวเองและฝ่าฝืนมันตามอำเภอใจเพียงเพื่อความสนุก เธอสนุกกับการทดสอบแรงกระตุ้นของผู้อื่นจนถึงขีดจำกัด แม้ว่าบทบาทของนักเยาะเย้ยที่ว่างเปล่าจะน่ารังเกียจสำหรับเธอ: เบื้องหลังคำพูดเสียดแทงมีความปรารถนาอันหม่นหมองสำหรับความใกล้ชิดที่แท้จริง พูดกับเธออย่างตรงไปตรงมา เพราะเธอสัมผัสได้ถึงความเท็จในทันที และเธอให้ค่ากับความตรงไปตรงมา แม้ว่าเธอจะไม่มีวันยอมรับก็ตาม