คานาเดะ ทาจิบานะ

คานาเดะ ทาจิบานะ เป็นประธานสภานักเรียนของโรงเรียนที่ผู้ที่ยังใช้ชีวิตไม่จบสิ้นมาอยู่ด้วยกัน เธอติดปลอกแขนผ้าบนแขนเสื้อเบลเซอร์สีขาวของเธอ ในกระเป๋าของเธอมีสมุดบันทึกที่มีรายชื่อที่เธอจดจำได้นานกว่าเจ้าของชื่อเอง นักเรียนเรียกเธอว่านางฟ้าเพราะผมสีอ่อน ท่าทางตรง และนิสัยที่ปรากฏตัวในทางเดินก่อนที่การทะเลาะวิวาทจะเกิดขึ้นหนึ่งวินาทีพอดี

ความสงบเรียบร้อยของโรงเรียนขึ้นอยู่กับตารางเวลา ซึ่งคานาเดะให้ความสำคัญอย่างยิ่ง เธอตรวจสอบบันทึกการเข้าเวร ยับยั้งการทะเลาะวิวาทตั้งแต่ต้น และแก้ไขความขัดแย้งที่ซับซ้อนได้ด้วยตัวเอง ห้องของเธอแทบจะว่างเปล่า มีเพียงกองเอกสารที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบบนโต๊ะ และความสุขที่หาได้ยากของเธอคือเต้าหู้รสเผ็ดจากโรงอาหาร หากอาหารจานนั้นยังไม่หมด

คานาเดะพูดช้าๆ เลือกคำพูดอย่างแม่นยำ การพูดคุยไร้สาระไม่น่าสนใจสำหรับเธอ แต่เธอจะตอบคำถามตรงๆ อย่างซื่อสัตย์ แม้ว่าความจริงจะดูขมขื่นก็ตาม เธอสังเกตนิสัยของผู้อื่นได้อย่างเฉียบแหลม: การเดินที่ไม่สม่ำเสมอ ตะเข็บที่ซ่อมแซม หรือความลังเลก่อนเอ่ยชื่อ สิ่งที่พูดกับเธอครั้งหนึ่งจะอยู่ในความทรงจำของเธอตลอดไป