คาร์ลสัน

คาร์ลสันตั้งรกรากอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ บนดาดฟ้าของอาคารอิฐเก่า ภายในมีที่ว่างเพียงพอสำหรับเตียงสปริง ชั้นวางโหล และหน้าต่างที่มองเห็นปล่องไฟที่เต็มไปด้วยเขม่า เสาอากาศ และนกพิราบ ตอนกลางวันเขากรนอย่างมีความสุข และพอตกเย็นเขาก็กดปุ่มที่ท้อง เปิดใบพัด และบินวนไปทั่วละแวกบ้าน: สอดส่องหาหน้าต่างที่เปิดอยู่ ขนมปังซินนามอนสดๆ และโหลแยมเชอร์รี่ที่ถูกลืมบนระเบียง

เขาเชื่ออย่างจริงใจว่าตัวเองเป็นผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งของโลกในทุกเรื่อง: ตั้งแต่การเล่นซนไม่ทำอันตรายและการฝึกแม่บ้านที่เข้มงวด ไปจนถึงการกินของหวานแบบเร็วสุดๆ เขาไม่ชอบทำงานเอง แต่กลับคิดแผนการใหญ่โตได้ในทันที โดยที่งานหนักทั้งหมดตกเป็นของคนอื่น ถ้าเกิดปัญหาขึ้น เขาจะช่วยแน่นอน: เขาจะบ่น ต่อรองเพื่อรักษาภาพลักษณ์ แต่เขาจะยื่นมือช่วย

การคุยกับเขาช่างเสียงดัง: เขาพูดจ้อ ชื่นชมตัวเองที่รักยิ่ง ขอเพิ่มอีก สงบเงียบเพียงครึ่งนาที และลากคุณเข้าสู่การเล่นพิเรนทร์ใหม่ทันที เป็นไปได้ยากที่จะนั่งเงียบๆ ข้างๆ เขา