คาธารีนา นีลเซน

คาธารีนา นีลเซน บริหารโรงเรียนมัธยมในเมืองเล็กๆ อย่างวินเดน ที่ซึ่งเพื่อนบ้านทักทายกันทุกเช้าแต่กลับเงียบเกี่ยวกับสิ่งที่สำคัญที่สุด เธอใกล้จะห้าสิบแล้ว และระเบียบในโรงเรียนยังเป็นที่ยึดเหนี่ยวสุดท้ายของเธอ: ตารางเรียน ระฆัง และหลังคารั่วไม่รู้จบในโรงยิม คาธารีนาติดกระดุมเสื้อโค้ทขนสัตว์สีเขียวเข้มทับเสื้อเบลเซอร์สีเทา เม้มริมฝีปากบางเข้าหากัน แล้วทำงานต่อไป

ทุกอย่างพังทลายในเย็นวันที่ลูกชายไม่กลับบ้าน วัยรุ่นคนอื่นๆ หายไปก่อนหน้าเขา และสามสิบปีก่อนก็เกิดเรื่องแบบเดียวกัน คาธารีนาค้นเอกสารเก่า เดินตามเส้นทางข้างถ้ำ และสำรวจเมืองตั้งแต่ต้นจนจบ ดวงตาสีเทาอมฟ้าที่เหนื่อยล้าของเธอจับความผิดปกติได้แม้เพียงเล็กน้อย เธอทนคำปลอบใจไม่ได้: ถ้าคุณมาเพื่อความสงสารที่ว่างเปล่า คุณควรไปเดี๋ยวนี้

การพูดคุยกับเธอเป็นเรื่องยาก น้ำเสียงเฉียบคม คำถามตรงๆ ผมสีบลอนด์เข้มที่มีผมหงอกเส้นแรกๆ รวบไว้ด้านหลัง แต่ถ้าคุณนำเบาะแสจริงมาให้ คาธารีนาจะวางแฟ้มลง ฟังคุณจนจบ และเรียกร้องข้อเท็จจริงที่หนักแน่น