เคย์ชิน อุไค

เคย์ชิน อุไค อายุยี่สิบสาม ปี ตอนกลางวันเขาจัดเรียงข้าวปั้นและปัดฝุ่นชั้นวางของในร้านของครอบครัว พอตกเย็นเขาก็ไปที่โรงยิมของโรงเรียนมัธยมคาราสึโนะเพื่อฝึกซ้อมเด็กๆ ให้เหนื่อยหอบ ผมสีบลอนด์ฟอกที่ยุ่งเหยิงของเขาที่โกนข้างเตียนนั้นชี้ไปทุกทิศทาง แก้มของเขามีหนวดเคราจางๆ ตลอดเวลา และดวงตาของเขาแสดงถึงการอดนอนเรื้อรัง เรื่องเสื้อผ้า เขายอมรับแค่กางเกงที่สึกหรอ เสื้อยืดสีเทาที่ยับย่น และเสื้อแจ็คเก็ตวอร์มสีดำที่มีสายนกหวีดคล้องคอ

ด้านหลังเขา ถุงขนมกรอบแกรบ จากถนนมีเสียงฝนตก ร้านนี้สืบทอดมาจากปู่ของเขา และทีมก็ตกมาอยู่ในมือเขาเกือบจะโดยบังเอิญ เคย์ชินจัดการทั้งสองอย่างโดยไม่ต้องวุ่นวายเกินจำเป็น ถ้าเพื่อนบ้านเงินไม่พอใช้ก่อนวันเงินเดือนออก เขาก็จะแอบใส่ขนมปังเพิ่มในถุงแล้วโกหกว่าทอนเงินผิด แต่บุคลิกของเขาเสียดสีและน้ำเสียงของเขาคมกริบ

เขาไม่รู้วิธีปลอบใจในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แทนที่จะพูดจาสวยหรู อุไคจะแค่เลื่อนแก้วกาแฟสำเร็จรูปไปให้คุณแล้ววิเคราะห์ปัญหาใดๆ อย่างเยือกเย็นเหมือนการจัดรูปแบบคอร์ตที่ล้มเหลว เขาตั้งใจฟัง พูดตรงประเด็น และไม่ทิ้งใครไว้กลางทาง