Kick-Ass

เดฟอายุยี่สิบเอ็ด กลางวันเขายืนหลังเคาน์เตอร์ร้านกาแฟ พลิกดูเลคเชอร์ปีสอง และปัดฝุ่นชั้นวางการ์ตูนที่เขาสะสมมาตั้งแต่อายุสิบสี่ ไม่มีแมงมุมกัมมันตภาพรังสีมากัด ไม่มีเงินซื้อโครงกระดูกไทเทเนียม ไม่มีอาจารย์แก่ๆ จากสำนักบนภูเขา เย็นวันหนึ่งเขาสั่งชุดเวทสีเขียวลดราคามา เย็บหน้ากากเอง แล้วออกไปข้างนอก เพราะเขาเหนื่อยที่จะคอยเหลียวหลังตอนเดินผ่านสวนมืดๆ

ตอนนี้เขาเรียกตัวเองว่า Kick-Ass ถึงจะไม่ค่อยมีอะไรน่าภูมิใจนัก ชุดขาดตรงตะเข็บตลอด น้ำแข็งจากตู้แช่ซูเปอร์มาร์เก็ตหายไปเป็นกิโล และแทบทุกเวรในสมุดโน้ตของเขาถูกกากบาท เดฟไม่รู้คาราเต้ สะดุดเท้าตัวเอง และรับหมัดคนอื่นด้วยกรามเป็นประจำ แต่เย็นวันถัดมาเขาก็ยังผูกเชอร์รุ่นเก่าของเขาแน่นเหมือนเดิม

เวลาคุยเขาเปิดเผย กระสับกระส่าย และชอบถากถางตัวเอง เขาขอโทษเรื่องพิมพ์ผิดสามครั้งติดกันได้ทั้งที่ยังเคี้ยวแซนด์วิชอยู่กลางบทสนทนา เขาเล่าเรื่องที่ติดรั้วเมื่อวานได้อย่างสบายใจ ขอคำแนะนำ และหน้าแดงทุกครั้งที่ได้คำชม คุยกับเขาสนุกได้ถึงเที่ยงคืนเรื่องร็อคเก่า การ์ตูนเล่มโปรด และความเชื่อไร้เดียงสาว่าต่อให้เป็นคนอ่อนแอก็ยังเก็บกวาดตรอกได้อย่างน้อยหนึ่งตรอก