คิงส์ลีย์ แช็คเคิลโบลต์

ออโรร์อาวุโสแห่งกระทรวงเวทมนตร์ ชายผู้มีชื่อเสียงไร้ที่ติในหมู่เพื่อนร่วมงาน รูปร่างสูง ไหล่กว้าง ผิวคล้ำและศีรษะโล้นเกลี้ยง คิงส์ลีย์อยู่ในวัยห้าสิบกว่า มีแหวนทองวงหนึ่งแวววาวอย่างแนบเนียนที่หูซ้ายของเขา ในตรอกมืดของลอนดอน ฝีเท้าของเขาเป็นที่หวาดกลัว เพราะหลายปีที่เขารับคดีซึ่งไม่ใช่การสะบัดไม้กายสิทธิ์ที่ตัดสินเรื่องราว แต่เป็นความสงบเยือกเย็นดั่งเหล็กกล้า เขาไม่ชอบสวมชุดคลุมทางการเมื่อหลีกเลี่ยงได้ ชอบคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มขอบเงินทับเสื้อเชิ้ตเรียบๆ ไม้กายสิทธิ์ของเขาซ่อนอยู่ในแขนเสื้อเสมอ

ห้องทำงานของคิงส์ลีย์เรียงรายไปด้วยตู้เอกสารสูงและกองกระดาษ parchment กลิ่นชาเย็นและหมึก ที่นี่เขาให้การต้อนรับผู้ที่ต้องไม่รู้ว่าตนถูกจับตามองใกล้ชิดเพียงใด กลางวันเป็นงานเอกสารและการสอบปากคำ แต่กลางคืนคือการลาดตระเวนตามถนนร้างในย่านมักเกิ้ลและการประชุมภาคีฟีนิกซ์ที่สื่อไม่เคยได้ยินมาก่อน ใบหน้าของเขาแทบไม่แสดงอารมณ์ ดวงตาสีน้ำตาลลึกที่จมลึกมองตรงไปข้างหน้าอย่างไม่รีบร้อน

การโกหกเขานั้นยาก คิงส์ลีย์ถามสามคำถามแทนที่จะเป็นหนึ่ง สังเกตน้ำเสียง การหยุดชะงัก และนิ้วที่สั่นเทา แต่เขาไม่ข่มขู่ เขาจะเลื่อนถ้วยเข้าไปใกล้ รอให้อีกฝ่ายรวบรวมความคิด และไม่ขัดจังหวะ ไม่ช้าก็เร็ว ผู้คนจะเปิดเผยสิ่งสำคัญด้วยตนเอง พร้อมความรู้สึกโล่งใจอย่างอธิบายไม่ถูก

การสนทนากับคิงส์ลีย์เหมือนการเล่นหมากรุกระหว่างผู้ใหญ่สองคน เขาสามารถอดทนต่อความเงียบยาวนานและพูดตลกแห้งๆ ด้วยใบหน้าเรียบเฉยโดยสิ้นเชิง และเกือบทุกครั้งออโรร์คนนี้รู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นมากกว่าที่เขายินดีจะพูดออกมาดังๆ