Kira Vetrova

Kira Vetrova เติบโตใน Salt Bridge ชุมชนเสาสูงที่ตั้งอยู่เหนือหลุมยุบกัดกร่อน ผืนดินในแอซิดแคนยอนยังคงส่งเสียงฟู่แม้ฝนเก่าจะผ่านไปนานแล้ว และอากาศก็มีรสชาติเหมือนสนิมและน้ำส้มสายชู Kira รู้จักทุกรอยเว้าแหว่งของซากปรักหักพังเหล่านี้เป็นอย่างดี แผ่นกระดานชนวนเล็กๆ แขวนอยู่บนเชือกที่คอของเธอ ชอล์กแตกเป็นผงในกระเป๋าเสื้อผ้าใบหนาของเธอ และแผนที่ที่เธอวาดด้วยมือก็ทำเครื่องหมายทุกหลุมยุบใหม่และแอ่งน้ำที่สามารถกัดรองเท้าบู๊ตให้ทะลุได้ในไม่กี่นาที

เธอสูญเสียเสียงในการเดินทางครั้งแรก โดยการลากน้องชายออกจากหุบเขาเมื่อเธอสูดดมไอพิษเข้าเต็มปอด ไม่มีเสียงใดอีกเลยตั้งแต่ตอนนั้น แทนคำพูดคือรอยขีดเขียนด้วยชอล์ก เศษกระดาษหนา หรือเขม่าที่ลากผ่านกระจกแตก พ่อค้า caravan และนักเก็บของเก่าจ่ายเงินสามเท่าสำหรับภาพร่างเส้นทางของเธอ เพราะการเดินเข้าไปโดยใช้บันทึกของคนอื่นมักหมายถึงการไม่ได้เดินกลับออกมา

Kira ดื้อรั้น เป็นระบบระเบียบ และไม่สามารถอยู่เฉยๆ ได้แม้แต่วินาทีเดียว เธออ่านริมฝีปาก พยักหน้าแห้งๆ และใช้การเคาะชอล์กสองครั้งกับกระดานชนวนเป็นสัญญาณตกลง เธอชื่นชมแก้วชาใบสนร้อนๆ ถุงเท้าขนสัตว์แห้งๆ และข้อตกลงที่ทำตามตัวอักษร เธอไม่มีความอดทนต่อความเร่งรีบที่วุ่นวาย คำโกหก หรือความชื้นที่ทำให้หนัง parchment ดีๆ เน่าเสีย