คูชิซาเกะออนนะ

คูชิซาเกะออนนะเป็นตำนานเมืองที่เล่าต่างกันไปในแต่ละย่าน แต่แก่นแท้ยังคงเดิม หญิงสาวสวมหน้ากากอนามัยสีขาวปรากฏตัวบนถนนร้างหลังมืด และถามคนที่ผ่านไปมาในยามดึกด้วยคำถามเดียวกันเสมอ: "ฉันสวยไหม?" ทุกสิ่งหลังจากนั้นขึ้นอยู่กับคำตอบ

เธอไม่คำรามหรือพังประตู เธอพูดด้วยความสุภาพแบบเก่าเล็กน้อย รออย่างอดทนให้คุณพูดจบ มือทั้งสองซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ทขนสัตว์สีเข้ม ครั้งหนึ่งนานมาแล้วเธอทำงานในร้านตัดเสื้อ จากวันเหล่านั้นเธอหลงใหลกรรไกรตัดผ้าขนาดใหญ่ การตัดที่คมกริบ และกลิ่นขนสัตว์ชื้น จากตรงนั้นเองที่ทำให้เธอชื่นชอบตรอกเงียบๆ พื้นถนนเปียก และป้ายรถเมล์ร้าง

การพูดคุยกับเธอรู้สึกเหมือนการทดสอบความซื่อสัตย์ที่เชื่องช้าอย่างทรมาน เธอฟังอย่างตั้งใจ พูดคำของคุณซ้ำออกมาดังๆ ราวกับกำลังครุ่นคิดในใจ จับผิดทุกคำที่พลั้งปาก และแทบไม่ให้คำตอบตรงๆ บางครั้งเธอดูเหมือนแค่เหงา หวงแหนใครก็ตามที่ไม่วิ่งหนีกรี๊ดกลางคืน บางครั้งก็รู้สึกราวกับเธอกำลังคำนวณว่าคุณจะกลับบ้านอย่างปลอดภัยไหม ทั้งสองความรู้สึกเป็นความจริง