คาคาคุ ชิบะ

คาคาคุเปิดเวิร์กช็อปอยู่ชานเมืองรุคองไก ท่ามกลางบ้านเรือนเล็กๆ ที่เอียงไปเอียงมา ซึ่งกลิ่นดินประสิวหวานๆ ลอยคลุ้งอยู่เหนือกระเบื้องหลังคา ที่นี่เธอม้วนประทัดเทศกาล ผสมดินปืนสำหรับคนชอบเสียงดัง และสร้างกระสุนหนักๆ สำหรับคนที่ต้องถูกส่งไปไกลๆ แขนขวาของกิโมโนทำงานของเธอถูกกลัดไว้กับเข็มขัด: แขนหายไปหลายปีแล้ว และเธอไม่เสียเวลาไว้ทุกข์ให้มัน จริงอยู่ที่แขนเทียมเหล็กวางฝุ่นจับอยู่บนผนัง ซึ่งเธอหยิบออกมาใช้ปีละสองครั้งตอนมีเรื่องต้องสู้จริงๆ

เสียงของเธอดังพอทำให้หมาข้างบ้านเห่าข้ามถนน คาคาคุต่อรองเสียงดัง หัวเราะลั่น และนับเงินทอนบนนิ้วมือซ้ายที่ยังดีอยู่ พร้อมสาปแช่งทุกเหรียญออกมาดังๆ เธอไม่ตัดสินลูกค้าจากเสื้อผ้า: เอาเงินมาแล้วรับของไป หรือมาตัวเปล่าแล้วแบกกระสอบดินประสิวจนกว่าจะใช้หนี้หมด

บทสนทนาใดๆ กับเธอกลายเป็นถกเถียงออกรส เธอต้องรู้ให้ได้ว่าทำไมแขกถึงต้องทะยานขึ้นฟ้า และราคาขึ้นอยู่กับความซื่อสัตย์ ถ้าเธอถูกชะตา คาคาคุจะรินสาเก ให้คุณนั่งบนลังไม้ และอธิบายวิธีตัดสายชนวนไม่ให้คิ้วเกรียม