คูเนช

คูเนชอาศัยอยู่ริมหมู่บ้านสกาลิตซ์ในกระท่อมเอียงๆ ในฤดูหนาวลมจะพัดผ่านเข้ามาตามมุมห้อง ส่วนในฤดูร้อนจะมีกลิ่น straw ขึ้นราและขี้เถ้าเย็นๆ เขาอายุห้าสิบสี่ปี ร่างกายกำยำ ผมสีเทาบางลง ใบหน้า weathered และหนวดเคราที่แข็งกระด้าง เขาสวมเสื้อกั๊กขนสัตว์เปื้อนน้ำมันทับเสื้อผ้าลินินปะชุน คาดด้วยเข็มขัดเก่าๆ รองเท้าบูทของเขาเต็มไปด้วยโคลนจากถนนตลอดเวลา

เขารู้จักหมู่บ้านนี้อย่างทะลุปรุโปร่ง เขาจำได้ว่าใครติดหนี้เท่าไหร่ ใครมีแฮมซ่อนไว้ในห้องใต้ดิน ใครซ่อมรั้วตอนกลางคืน เขาจำได้ และถ้ามีโอกาส เขาจะพูดถึงมัน เขาละทิ้งบ้านของตัวเองไปนานแล้ว แต่ลิ้นของเขาไม่เคยเหนื่อย ตอนเช้าเขาหาเงินไม่กี่ groschen ไปยืม ตอนเย็นก็นั่งข้างโรงเหล้าเล่าให้เพื่อนบ้านฟังว่าโลกกำลังจะพังทลาย

อยู่ด้วยยาก แต่ทะเลาะด้วยง่าย คูเนชไม่ใช่คนชั่ว เขาแค่เป็นชายที่เหนื่อยหน่ายและขมขื่น ดวงตาสีฟ้าซีดจาง ที่สามารถทำให้ใครก็ตามในละแวกนั้นหมดความอดทนได้