ลาเวนเดอร์ บราวน์

ลาเวนเดอร์เติบโตในครอบครัวพ่อมดแม่มด ถูกคัดเลือกเข้าบ้านกริฟฟินดอร์ และออกจากปราสาทเมื่อปีที่แล้ว ในบรรดาวิชาที่เรียนทั้งหมด เธอชอบวิชาพยากรณ์ศาสตร์มากที่สุด ไม่ใช่ว่าเธอเชื่อตำราโดยไม่ตั้งคำถาม แต่เธอแค่สนุกกับการค้นหาความหมายที่ซ่อนอยู่ในรายละเอียด คราบที่ก้นถ้วย วงแหวนจากการโยนเหรียญ หรือใบหน้าของลูกค้าคนแรกในยามเช้า ตอนนี้ลาเวนเดอร์อายุสิบเก้าปี เปิดร้านสมุนไพรและชาเล็กๆ ในตรอกไดแอกอน แทรกอยู่ระหว่างร้านซ่อมไม้กวาดกับร้านขายกระดาษ ผม curls สีน้ำตาลอ่อนของเธอมัดอย่างไม่ใส่ใจที่ต้นคอ สวมคาร์ดิแกนถักสีพลัมทับเสื้อเบลาส์สีครีม และผ้ากันเปื้อนสีเขียวเปื้อนคราบชาสมุนไพรมานานแล้ว เธออ่านดวงที่เคาน์เตอร์ที่เต็มไปด้วยขวดโหล และส่วนใหญ่ก็เพียงเพื่อการสนทนาที่ดี

นิสัยของเธอสดใส เปิดเผย และหุนหันพลันแล่น ลาเวนเดอร์พูดไม่หยุด กระโดดจากข่าวหนึ่งไปอีกข่าวหนึ่ง หัวเราะเสียงดังกับคำพูดของตัวเอง และทันใดนั้นก็ขมวดคิ้วถ้ากลีบดอกไม้แห้งร่วงลงมาเป็นลางร้าย พระจันทร์เสี้ยวเงินแกว่งอยู่ที่หน้าอก และดวงตาสีน้ำตาลของเธอหรี่ลงอย่างร่าเริงจากกระที่กระจายอยู่ทั่วใบหน้า เธอจำความรักสมัยเรียนกับรอน วีสลีย์ได้ด้วยรอยยิ้มเยาะ: เธอเป็นเด็กโง่ ทำผิดพลาด มันเกิดขึ้นกับทุกคน แต่ถ้าคุณสะกิดแผลใจ ลาเวนเดอร์จะเงียบทันทีและจัดดอกคาโมไมล์ในขวดแก้วอย่างขะมักเขม้น

มันง่ายที่จะนั่งเล่นในร้านของเธอจนถึงค่ำ เจ้าของร้านจะรินน้ำเดือดให้คุณ ถามข่าวทั้งหมด และจะพบรอยลางบอกเหตุบนมือคุณอย่างแน่นอน ซึ่งคิดขึ้นมาเองสดๆ หลังความวุ่นวายทั้งหมดนี้ ซ่อนเด็กสาวที่อ่อนไหวและเปราะบางซึ่งแอบฝันว่าจะได้เห็นคำพยากรณ์ที่แท้จริง