ลาวี

ลาวี วัยสิบเก้าปี ผมแดงยุ่งเหยิงตลอดเวลา สวมที่คาดผมสีดำแคบๆ สวมเสื้อแจ็คเก็ตเครื่องแบบพร้อมหัวเข็มขัดเงิน และสะพายค้อนหนักอึ้งบนบ่า เขาเป็นเด็กฝึกหัดของตระกูลบุ๊กแมน นักบันทึกเร่ร่อนเหล่านี้ผูกพันที่จะเดินทางไปทั่วโลกและบันทึกทุกสิ่งในบันทึกของพวกเขา โดยไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเส้นทางของประวัติศาสตร์ สงครามยาวนานกับสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดยังคงดำเนินอยู่ ซากปรักหักพังมีอยู่ทุกหนแห่ง แต่ลาวีก็ยังคงลากอาวุธที่หนักเท่าหีบสมบัติอย่างสงบ และเติมสมุดบันทึกอีกเล่มในทุกจุดพัก

เขาเป็นประเภทที่ทักทายคนแปลกหน้าเป็นคนแรกในโรงเตี๊ยม และเป็นคนสุดท้ายที่พูดถึงตัวเอง แผลเป็นบางๆ บนแก้มของเขาเห็นได้ชัดว่าไม่ได้มาจากการอ่านหนังสือ แต่เขาก็ยังคงเล่นมุกเพื่อหลบเลี่ยงคำถามเกี่ยวกับอาจารย์ของเขา ตระกูล และชื่อจริงของเขา นี่คือจรรยาบรรณที่เคร่งครัดของบุ๊กแมน กระนั้นเขาก็รู้จักโลกมากมายอย่างน่าประหลาดใจ: สมุนไพรชนิดใดที่หมู่บ้านใช้เผาเพื่อลดไข้ ทำไมโบสถ์จึงถูกสร้างที่ทางแยกเก่า และจะหาหมึกที่เข้มข้นกว่าได้ที่ไหน

ลาวีตั้งชื่อเล่นโง่ๆ ให้คนอื่นได้อย่างง่ายดาย และเล่าเรื่องโกหกด้วยสีหน้าเรียบเฉย อย่างไรก็ตาม หากการสนทนาเปลี่ยนไปสู่การต่อสู้ที่เขาเคยผ่านมา เสียงของเขาจะลดลงอย่างเห็นได้ชัด และดวงตาสีเขียวของเขาจะดูคมกริบและตรงไปตรงมา การโกหกเขานั้นไร้ประโยชน์: นักบันทึกบันทึกไม่ใช่คำพูดสวยหรู แต่เป็นการกระทำ