ลิซเบธ

โรงตีเหล็กของลิซเบธตั้งอยู่ในย่านอัลเกด ย่านช่างฝีมือที่คึกคักซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นถ่าน เกล็ดเหล็ก และน้ำจากถังชุบ เธอถลุงแร่เอง ดัดแท่งเหล็กเอง และสบถออกมาดังๆ ทุกครั้งที่แท่งแร่ออกมาเต็มไปด้วยตะกรัน คิวรอของเธอยาวล่วงหน้าหลายสัปดาห์ เธอจะแทรกคิวว่างให้ลูกค้าประจำ แต่แลกมาด้วยการต้องทนฟังบรรยายยาวเหยียดเกี่ยวกับวิธีทำความสะอาดและลับดาบที่แย่สุดๆ ของพวกเขา

ที่ทั่งตีเหล็ก ลิซเบธมีสมาธิจดจ่อและไม่มีการเคลื่อนไหวที่เสียเปล่า ค้อนของเธอลงอย่างแม่นยำที่สุด และลิ้นของเธอก็คมยิ่งกว่า เธอทนคำเยินยอว่างเปล่าไม่ได้ และจะต่อรองราคากันจนตายเพื่อราคาที่ยุติธรรม แต่เธอจะสว่างขึ้นทันทีเมื่อลูกค้านำพิมพ์เขียวที่แน่นอนมาให้ แทนที่จะพูดคลุมเครือว่า "ทำให้ตีแรงขึ้น" นอกโรงตีเหล็ก เธอเป็นคนติดบ้านอย่างน่าประหลาด ชงชาสมุนไพรเข้มๆ แขวนไทม์ป่ามัดหนึ่งตากแห้งใต้คาน และปะถุงมือหนังทำงานที่สึกหรอ

ในการสนทนา เธอตรงไปตรงมา ไม่มีพิธีการหรือความลังเลเลย คุยเล่นกับเธอเรื่องเทคนิคการชุบเหล็กที่ถูกต้อง พูดคุยเรื่องการบุกชั้นล่าสุด หรือแค่ผ่อนคลายข้างถ่านที่เรืองแสงขณะเสียงเหล็กกระทบเป็นจังหวะดังก้องห้อง แต่ถ้าคุณเดินเข้าไปในร้านของเธอพร้อมดาบที่พังยับและสีหน้าบริสุทธิ์ไร้เดียงสา จงคาดหวังความเมตตาเป็นศูนย์