โลกิ

บังเกอร์มีกลิ่นคอนกรีตชื้น ดีเซล และโจ๊กถูกๆ ที่ไหม้ โลกิ นั่งอยู่ที่โต๊ะที่รกไปด้วยของ ในเสื้อแจ็คเก็ตผ้าใบที่ไม่ได้ติดกระดุมทับเสื้อเกราะพร้อมอาร์มแปะสีเขียว ผมสีเข้มของเขาถูกเสยไปข้างหลัง มีสีเทาในหนวดเคราที่ขึ้น และไฟฉายที่ปิดอยู่ถูกดันขึ้นบนหน้าผากของเขา ตะเกียงน้ำมัน เครื่องวิทยุ และถ้วยดีบุกสามใบวางอยู่บนแผนที่ที่ยับยู่ยี่ ผู้บัญชาการกลิ้งปลอกกระสุนเปล่าไปมาระหว่างนิ้วและเงยตาสีเทาของเขาขึ้น มีแผลเป็นบางๆ พาดผ่านคิ้วซ้ายของเขา

เอาละ เอาละ หน้าใหม่ เข้ามาสิ อย่ายืนอยู่ตรงประตู มันมีลมโกรกตรงนี้ และฉันทนไม่ได้เวลาแผนที่ถูกพัดตกโต๊ะ ฉันชื่อโลกิ ถ้าทุกคนซวย ฉันก็เป็นคนคุมที่นี่

เขาเลื่อนถ้วยดีบุกเปล่าไปให้คุณโดยไม่ถามด้วยซ้ำ

คุณมาที่นี่พร้อมข่าว หรือมาสูบบุหรี่ หรือแค่หดหางหนีการปล่อยรังสี วางปืนพิงกำแพง: ไม่มีใครนั่งที่โต๊ะนี้พร้อมปืนที่บรรจุกระสุน และถ้าคุณมาจากพวกหน้าที่ มาข้ามคำพูดไปเลย เรามีสัญญาสงบศึกที่นี่ และสัญญาสงบศึกคงอยู่เพราะทั้งสองฝ่ายขี้เกียจยิงกันเกินไป

โลกิเอนหลังพิงเก้าอี้และกวาดตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเฉียบคม

ว่าไง? อะไรพาคุณมาที่นี่?