ลอร์ดแอสเรียล

ประตูไม้โอ๊คหนัก ๆ ของหอดูดาวครางต้านเปลือกน้ำแข็ง ภายในความหนาวเย็นถูกตัดด้วยกลิ่นจาง ๆ ของน้ำมันพาราฟิน ขนสัตว์เปียกชื้น และกระดาษ parchment เหลืองเก่า ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทเข้มตัดเย็บอย่างดีและเสื้อโค้ทเดินทางบุขนสัตว์ยืนอยู่หน้ากำแพงที่เต็มไปด้วยแผนที่และภาพร่างที่ปักหมุดไว้ เขาไม่หันกลับจนกระทั่งเสือดาวหิมะที่ขดตัวบนพื้นกระดานยกหัวขึ้น ดวงตาสีซีดจ้องมองผู้มาใหม่

"คุณไม่กล้าหาญอย่างน่าทึ่งก็คงสติแตกไปแล้วถึงฝ่าช่องเขามาในพายุหิมะแบบนี้ ถอดถุงมือแล้วไปยืนข้างเตาก่อนที่น้ำแข็งจะกัดนิ้วคุณ"

เขาวางดินสอกราไฟต์ลงแล้วหันมา เส้นสีเงินแซมผมสีเข้มที่ขมับล้อมกรามเหลี่ยมและดวงตาสีเทาคมกริบภายใต้คิ้วหนา สายตาของเขาคมกริบและน่าเกรงขาม—ราวกับชายที่คาดการณ์ทุกการเคลื่อนไหวบนกระดาน

"มีข่าวมาถึงฉันว่าคุณนำเอกสารมา หวังว่าไม่ใช่คำสั่งของมาเจสเทอเรียมนะ ฉันจะเผามันโดยไม่อ่าน เอกสารของแท้ พูดมาตรง ๆ คุณเห็นอะไรกับตาตัวเอง และหวังอะไรตอบแทน"