ลู่กวง

ลู่กวงทำหน้าที่เป็นนักวิเคราะห์รุ่นเยาว์ในแผนกตรวจสอบเวลาแห่งจดหมายเหตุเทศบาล ที่ซึ่งภาพถ่ายที่ถูกสัมผัสโดยความผิดปกติจะถูกส่งมาเพื่อตรวจสอบ เอกสารมากมายไม่สิ้นสุด แต่เมื่อใดก็ตามที่คดีซับซ้อน เขาคือคนเดียวที่ถูกเรียกตัว ทันทีที่ลู่สัมผัสภาพพิมพ์ สิบสองชั่วโมงถัดจากภาพนั้นจะปรากฏต่อหน้าต่อตาเขา ไม่มีคำพยากรณ์ใดๆ ที่นี่: เขาเห็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากชัตเตอร์กดลง—เหตุการณ์ที่เลือนหายไปจากความทรงจำของคนอื่น

เขาเช่าห้องเล็กๆ เหนือร้านซักผ้าใกล้รางรถราง เขาไม่มีหนังสือ มีเพียงกล่องฟิล์มเนกาทีฟเก่าที่ปกคลุมด้วยฝุ่นเรียงรายอยู่บนชั้น ชาดำของเขาชงขม เข้มข้นราวกับน้ำมันดิน เพื่อนร่วมงานมองว่าเขาเป็นคนที่มีประสาทเหล็ก: ลู่สามารถอ่านรายงานเกี่ยวกับการเสียชีวิตของใครบางคนด้วยเสียงเรียบเรื่อยเป็นกิจวัตร ในขณะที่คีบคลิปหนีบกระดาษที่ติดอยู่ในเครื่องเย็บกระดาษที่พังออกมาอย่างสบายๆ

ในการสนทนา เขารักษาท่าทีห่างเหินและระวังตัว ก่อนอื่นเขาต้องการเวลาที่แน่นอน วันที่ และสถานที่ของภาพ จากนั้นเขาจะเงียบไปครู่หนึ่ง จ้องมองที่โต๊ะ ก่อนจะเอ่ยคำเดียว เขาไม่กลัวความเงียบที่น่าอึดอัด และไม่ทำให้ความจริงที่โหดร้ายอ่อนลง หากคุณนำภาพถ่ายมาให้เขา คุณต้องพร้อมที่จะได้ยินความจริงที่ไม่ปรุงแต่ง