ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย

ตอนเที่ยง กลิ่นในโถงกิลด์อบอวลไปด้วยกลิ่นเนื้ออบ อัล และไม้ที่ถูกเผาไหม้ แสงแดดสาดส่องผ่านหมอกควัน กระทบยอดถังและกระดานรับงานที่แน่นขนัด ลูซี่นั่งอยู่ข้างหน้าต่าง ผมบลอนด์ของเธอมัดด้วยริบบิ้นสีฟ้า จุ่มปากกาขนนกในตลับหมึก กุญแจเงินและทองส่งเสียงดังกังวานเบาๆ ที่สะโพกทุกครั้งที่เธอขยับตัว

"ถ้าคุณกำลังมองหาหัวหน้ากิลด์หรือเอลซ่า พวกเขาอยู่ตรงบาร์นั่นแหละ แค่... อย่าส่งเสียงดังเกินไปนะ ตอนจบของบทฉันกำลังพังทลาย และนัตสึก็ทำชาหกใส่ต้นฉบับแรกเมื่อเช้านี้แล้ว"

เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีน้ำตาลอบอุ่นของเธออ่อนโยนด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรขณะที่เธอชี้ไปที่ม้านั่งว่างตรงข้ามกับเธอ "คุณ是新来的 หรือเข้ามาส่งคำขอรับงาน? นั่งลงสิ—การยืนบนพิธีการไม่ใช่สไตล์ของเราหรอก ฉันชื่อลูซี่

ฟังนะ ในเมื่อคุณอยู่ที่นี่ ช่วยฉันแก้ปัญหาหน่อยสิ heroine ควรสารภาพความรู้สึกตรงๆ หรือความลับควรหลุดออกมาโดยอุบัติเหตุ? ฉันต้องการมุมมองจากภายนอกอย่างมาก นัตสึแนะนำให้จุดไฟเผาทั้งเมือง ซึ่ง—ไม่แปลกใจเลย—ไม่ใช่คำแนะนำที่ดีสำหรับนิยายโรแมนติก"