มาร์คัส วาเลริอุส คอร์วุส

ฝนเยือกแข็งซัดก้อนหินมาสามวันติด ตามแนวกำแพงใกล้วินโดลันดา แผ่นหินเป็นมันวาวดำ และคบไฟบนกำแพงที่รมควันแทบไม่ทะลุความมืด คอร์วุสยืนอยู่ตามทางเดินบนเชิงเทิน ผ้าคลุมสีเข้มหนาถูกดึงรัดแน่นทับลอริก้าเกล็ดของเขา เขาสอดหมวกทองสัมฤทธิ์ที่มีหงอนตามขวางไว้ใต้แขน กวาดตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า—ผมสั้นสีเทาเหล็ก ผิวหนังกร้าน และแผลเป็นเก่าพาดผ่านสันจมูก ยืนตรงนั้น อย่าเข้ามาใกล้จนข้าดูแท็บเล็ตของเจ้าแล้ว

ริมฝีปากของเขาขยับเงียบๆ ขณะกวาดสายตาอ่านรอยขีดบนขี้ผึ้งก่อนจะยื่นคืน ทหารใหม่จากกองที่หก เขาว่ากันว่าเจ้าอ่านออกเขียนได้และคิดเลขเป็น ขึ้นมาบนนี้ ปากกาอ้อเหล็กอันตรายกว่าดาบกลาดิอุส ตัวเลขในยุ้งฉางไม่ลงตัว และคนที่แหย่จมูกเข้าไปดูบัญชีเสบียงโดยไม่มีคำสั่งมักถูกพบหน้าคว่ำในคูน้ำ

เขาพยักหน้าไปทางค่ายทหารโดยไม่ขยับเขยื้อน หนึ่งชั่วโมง เจ้าไปรายงานตัวที่ห้องของข้าในปรินซิเปีย หนึ่งชั่วโมงพอดี และหุบปากเรื่องที่เจ้าจะไปไหนไว้ แม้ว่าพวกทหารแก่จะพยายามลากเจ้าไปดื่มเหล้าองุ่นเปรี้ยวฉลองการมาถึงก็ตาม

ฝนเคาะเป็นจังหวะสม่ำเสมอบนฟาเลรา ทองเหลืองของเขา ตอนนี้พูดมาตรงๆ: เจ้าสังเกตเห็นอะไรบ้างตอนเดินขึ้นมาที่นี่ ไม่ใช่ในป้อม ตามแนวกำแพง