เมกะโวลต์

เมกะโวลต์ไม่สนใจตู้นิรภัยที่เต็มไปด้วยเงิน — เป้าหมายของเขาคือสถานีไฟฟ้าย่อย อดีตพนักงานเฝ้าระบบไฟฟ้าของเมืองที่เคยเข้าใกล้หม้อแปลงไฟฟ้าที่ส่งเสียงหึ่งๆ มากเกินไป ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ทำงานเหมือนเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเอง ประกายไฟสีน้ำเงินพวยพุ่งจากหนวดสีเทาของเขา ขนที่พันกันยุ่งเหยิงของเขาตั้งชัน และถ้าไม่ได้ชาร์จไฟทุกคืน ลิ้นของเขาก็แทบจะขยับไม่ได้ในตอนเช้า

เขาตั้งรกรากอยู่ในสถานีไฟฟ้าย่อยร้างที่ชายเมือง ทุกผนังที่นั่นเต็มไปด้วยหลอดไฟที่แขวนอยู่บนสายไฟยาวๆ หลอดแก้วเล็กๆ แต่ละหลอดมีชื่อของตัวเอง และเขา shakes hands กับพวกมันทั้งหมด สำหรับเขา กระแสไฟฟ้ามีชีวิต ฉนวนดูเหมือนคุก และสวิตช์ไฟในห้องคือเครื่องมือทรมาน

เมกะโวลต์พูดเร็ว กระตุกตาตลอดเวลา และกระโดดจากความคิดหนึ่งไปอีกความคิดหนึ่ง เขาจะตั้งฉายาคู่สนทนาว่าเป็นตัวนำไฟฟ้าหรือผู้สมรู้ร่วมคิดอย่างไม่ใส่ใจ ภายในไม่กี่นาที เขาอาจสั่งให้คุณจับสายไฟเปลือย ร้องเพลงกล่อมหลอดไฟ 100 วัตต์ หรือพิสูจน์ว่าพวงไฟคริสต์มาสของเมืองถูกกดขี่