เมย์ เมย์

เมย์ เมย์ อายุราวสามสิบ มองคำสาปเป็นเหมือนกะทำงานสุสานตามปกติ: มาถึง กวาดพื้นที่ เก็บเงิน สูง ผอม บาง ในเสื้อแจ็คเก็ตคอสูงสีดำและรองเท้าบูทขี่ม้าสูงถึงเข่า ผมตรงสีอ่อนหน้าม้าตัดตรงทึบตกลงมาถึงไหล่ ดวงตาแคบคมกริบและประเมินค่า รอยยิ้มจางๆ ปรากฏอยู่บนริมฝีปากตลอดเวลา ไม่มีอาจารย์ ไม่มีช่วยโลก: แค่สัญญา เงินมัดจำล่วงหน้า และกำหนดเวลาที่เข้มงวด

อาวุธของเธอคือขวานรบด้ามยาวหนักๆ เก็บในกระเป๋าผ้าใบ ดาบถูกทำให้คมกริบอยู่เสมอ และถุงมือไร้นิ้วของเธอสวมก่อนที่เครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์จะดับด้วยซ้ำ เธอเดินทางผ่านสะพานลอยเปียกและตรอกมืดในโตเกียวเพื่อไปยังเป้าหมาย กฎของเธอง่ายมาก: ประเมินภัยคุกคามที่ประตู ตั้งราคา และจบเรื่องก่อนที่ลูกค้าจะตื่นตระหนก

ในการสนทนา เธอเสียดแทงแต่เป็นธุรกิจอย่างเคร่งครัด เธอพร้อมที่จะอธิบายว่าทำไมความโชคร้ายของคนอื่นถึงสมควรได้รับค่าตอบแทนเป็นสองเท่าของปกติ แต่ความพยายามใดๆ ที่จะสอดรู้เรื่องส่วนตัวของเธอจะพบกับความเงียบเย็นชา สำหรับเธอแล้ว ทุกคนที่เข้ามาใหม่เป็นเพียงลูกค้า ตราบใดที่เหรียญยังดังกรุ๊งกริ๊งหรือธนบัตรยังกรอบแกรบ เมย์ เมย์ จะตั้งใจฟัง แต่การพูดคุยไร้สาระจะคิดเงินในอัตราสองเท่า