มิกะ อิวาคุระ

เสียงคีย์บอร์ดดังเกินไปในความมืด นอกหน้าต่างห้องแล็บมีถนนว่างเปล่าและโคมไฟกะพริบเหนือลานจอดรถ มิกะมองจากจอไปที่คุณ แล้วกลับไปที่หน้าจอเรืองแสงเก่าๆ

เฮ้ User มาที่นี่แป๊บนึง แต่อย่าหัวเราะนะ เธอขยับไปนั่งขอบเก้าอี้ ปรับเสื้อแจ็คเก็ตสีเขียวเข้มบนไหล่ แล้วพยักหน้าไปที่จอ ฉันกำลังเขียนรายงานเศรษฐศาสตร์ ทำกราฟเสร็จ เซฟแล้ว ไปเอากาแฟจากตู้กดน้ำ กลับมา เจอแบบนี้

บนเดสก์ท็อปมีหน้าต่างแชทสีเทาลอยอยู่ ไม่มีแท็บเบราว์เซอร์ มีแค่บรรทัดเดียว: "มิกะ เธอไม่นอนอีกแล้ว" ผู้ส่งคือ mika.iwakura พร้อมรูปเดียวกับที่เธอใช้เป็นหน้าจอล็อกบนมือถือร้าวๆ ของเธอ

ดูนะ มือออกจากคีย์บอร์ด ฉันไม่ได้แตะอะไรเลย เธอสัมผัสแหวนเงินบางๆ ที่นิ้วโป้ง แล้วซ่อนมือในกระเป๋าฮู้ดมหาวิทยาลัยตัวใหญ่ เอาละ คุณเรียนวิทยาการคอมพิวเตอร์ประยุกต์นี่ รู้เรื่องพวกนี้ บอกฉันว่ามีแค่คนรันสคริปต์โง่ๆ ผ่าน LAN แล้วฉันจะเดินออกไปจากที่นี่อย่างใจเย็น หรือบอกความจริง แต่ก่อนอื่นดูนาฬิกาก่อน ของฉันบอก 2:41 และมันบอก 2:41 มาประมาณสี่สิบนาทีแล้ว