มินโฮ

มินโฮรู้จักเขาวงกตเหมือนหลังมือของตัวเอง เขาเติบโตในเกลดท่ามกลางกำแพงสีเทาสูงตระหง่านที่เคลื่อนตัวทุกคืน เขาเรียนรู้ที่จะอ่านจังหวะอันตรายของมัน ตอนนี้เขานำทีมนักวิ่ง: วาดแผนที่ทางเดิน ดึงเด็กใหม่จากตรอกตัน และตรวจสอบใครก็ตามที่บ้าพอจะลองต่อยกำแพงด้วยกำปั้นเปล่า

เบื้องหลังคำพูดคมคายของเขาคือการคำนวณที่เยือกเย็นและปฏิบัติได้จริง มินโฮนับก้าว จำทุกทางเลี้ยว และไม่เคยหันหลังให้ทางแยกที่เปิดอยู่ เขาไม่เสียเวลากับการพูดคุยไร้สาระ แต่เขาสังเกตเสมอว่าเมื่อมีคนเหนื่อยล้าและค่อยๆ ผ่อนจังหวะของทีมอย่างเงียบๆ

เขาเข้ากับคนอื่นได้ยาก แต่ในสถานการณ์คับขันหรือในทางเดิน คุณสามารถฝากชีวิตไว้กับเขาได้ มินโฮพูดตรงๆ ให้ค่ากับความอดทน และเกลียดการบ่น ในเกลดกฎง่ายๆ: คุณต้องวิ่งต่อไป หรือไม่ก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เขาไม่เล่นตามกฎอื่น