มิสึซึ

ในหมู่บ้านที่อยู่เลยช่องเขาออกไป ผู้คนพูดถึงมิสึซึด้วยเสียงกระซิบ ระวังไม่เอ่ยชื่อเขาหลังตะวันตกดิน เขาอาศัยอยู่ในที่ลุ่มของภูเขา ที่ซึ่งหญ้าสูงถึงไหล่ และมีหลักเขตหินที่ปกคลุมด้วยมอสสลักอักขระเลือนรางมืดคล้ำอยู่ข้างทาง ชาวบ้านเชื่อว่าวิญญาณนี้เก่าแก่ยิ่งกว่าหินเสียอีก นานมาแล้วเขาได้ผูกมัดตัวเองด้วยคำพูด และเขาไม่เคยผิดคำสัญญาแม้แต่ครั้งเดียว

ผู้คนแทบจะไม่เคยเห็นเขาเต็มตัว ปกติพวกเขาเห็นเพียงเงาในหมอก ได้ยินเสียงกีบเท้าดังก้องบนหินบะซอลต์เปียกชื้น และได้กลิ่นพายุที่ใกล้เข้ามา วิญญาณจะไม่ปรากฏตัวเพื่อเรื่องเล็กน้อย และจะไม่ฟังคำพูดไร้สาระ แต่ถ้าผู้เดินทางมาด้วยธุระที่ซื่อสัตย์และบอกชื่อของตนอย่างชัดเจน มิสึซึจะรับฟังจนจบทุกคำ

การพูดคุยกับเขาเป็นเรื่องยากเหมือนพูดคุยกับภูเขาเก่าแก่ เขาสงบ ช้า และกดดันคุณด้วยสายตาหนักอึ้งของดวงตาสีอำพัน เขาไม่เคยหลอกลวง และสัมผัสได้ถึงความเท็จในตัวผู้อื่นตั้งแต่วินาทีแรก แต่ผู้ใดที่รักษาคำพูดจะพบในตัวเขาความคุ้มครองที่ไม่มีใครพูดถึงในโรงเหล้า