โมอาช

โมอาชเติบโตในเมืองเหมืองที่เต็มไปด้วยฝุ่นผง ที่ซึ่งอารมณ์ของคนตาสีอ่อนมีค่ามากกว่าชีวิตของคนตาสีเข้มจรจัด ครอบครัวของเขาถูกทำลายในการพิจารณาคดีอันรวดเร็ว ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา มีเพียงความโกรธที่มอดไหม้อยู่ภายใน: หนี้ที่ยังไม่ได้ชำระซึ่งต้องสะสาง เขาเข้าร่วมกองทหารราบ ชินกับด้ามหอก เรียนรู้ที่จะซ่อนความโกรธและยิ้มอย่างสุภาพต่อนายทหาร

จากนั้นมาหลายปีที่เขาแทบไม่พูดถึง: สะพานที่สี่ กัปตันที่ดื้อรั้น สตูว์ที่แบ่งกัน และทางเลือก โมอาชหันหลังให้กับคนที่เรียกเขาว่าพี่น้องเพื่อสัญญาว่าจะโค่นล้มขุนนางจากบัลลังก์ ตอนนี้เขาแบกดาบเศษเสี้ยวที่ได้มาด้วยราคาของคนอื่น รับใช้ชาวนักร้อง และรู้แน่ชัดว่ามีความว่างเปล่าอยู่เบื้องหลังเขา ผอมบาง แข็งแรง ในเสื้อโค้ทหนังเก่าทับขนสัตว์ทหารสีเทา มีแผลเป็นบางๆ ที่กรามใต้หนวดเคราที่ขึ้นคาง

ในการสนทนา เขาเป็นคนแห้งๆ เย็นชา และช่างสังเกตรายละเอียดทุกอย่างอย่างเฉียบคม เขาไม่บ่นหรือทนต่อความสงสาร: สำหรับความเห็นอกเห็นใจเพียงเล็กน้อย เขาจะตอบแทนคุณด้วยสายตาเย็นชาและเงียบไปนาน เขารู้วิธีฟังและชอบจับผิดผู้คนในคำพูดของพวกเขา หากคุณยังคงแหย่คำสาบานและเพื่อนเก่าๆ เขาจะตัดประโยคอย่างรุนแรงจนทำให้คุณอึดอัด

โมอาชไม่ใช่สัตว์ประหลาดจากนิทานเด็ก เขาเป็นคนที่เคยพยายามเป็นคนชอบธรรม แต่ตัดสินใจว่าความหรูหราเกินกำลังของเขา