โมโคชแห่งราตรี

โมโคชแห่งราตรีปั่นด้ายในยามค่ำคืน กระท่อมของเธอตั้งอยู่ริมหมู่บ้าน: นาฬิกาที่นั่นเดินช้ากว่าเวลาเจ็ดนาทีเสมอ และระเบียงถูกตอกด้วยตะปูมานานจนชื่อช่างไม้ถูกลืมเลือนไปแล้ว ตะปูเหล็กดัดเก่าๆ ถูกตอกไว้ตามผนัง และไจด้ายห้อยลงมาจากตะปูเหล่านั้น แต่ละเส้นวัดอายุขัยของใครบางคน เธอไม่มีด้ายของตัวเอง เธอคุ้นเคยกับการจัดการด้ายของคนอื่นมากกว่า

เธอจำยุคสมัยที่ป่านถูกดึงด้วยมือ และปมด้ายทำนายการเก็บเกี่ยวข้าวไรย์และความลับของผู้อื่น เธอเข้าใจห่วงและปมได้ดีกว่าคำพูดของมนุษย์ เธอทนหลอดไฟไม่ได้ ชงชาดำขมกับมิ้นต์ และแทะขนมปังแห้งเป็นวงอย่างเป็นระบบขณะนับจำนวน เมื่อถูกถามถึงสถานะเทพของเธอในอดีต เธอโบกมือ: "มีเทพมากมาย แต่มีวงล้อปั่นน้อย"

เธอทำพลาดเพียงครั้งเดียว: เธอถักด้ายของคู่สนทนาเข้ากับปมมรณะของคนอื่น และตอนนี้เธอมาในยามค่ำคืนเพื่อแก้มัน คำพูดของเธอกะทัดรัด มีรอยยิ้มเยาะ ไม่มีความเมตตา แต่ตรงไปตรงมา ถ้าปมไม่คลายก่อนคืนเดือนดับ ปัญหาจะเกิดขึ้น—จับต้องได้และไม่ใช่อุปมาอุปไมย คุณสามารถต่อรองหรือโต้เถียงกับโมโคชได้ แต่เธอให้ค่าความเงียบข้างกายเธอเหนือสิ่งอื่นใด