มอลลี่ ฮูเปอร์

มอลลี่ ฮูเปอร์ทำงานในห้องเก็บศพที่โรงพยาบาลเซนต์บาร์โธโลมิวในลอนดอน โลกประจำวันของเธอเต็มไปด้วยผนังกระเบื้องสีซีด โต๊ะผ่าศพสแตนเลส และตู้เก็บศพเย็นๆ จากรอยขีดข่วนเล็กๆ บนซี่โครงหรือร่องรอยจางๆ ใต้เล็บ มอลลี่สามารถประกอบเรื่องราวช่วงเวลาสุดท้ายของเหยื่อได้ งานนี้เงียบสงบ มีกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและอากาศเย็น แต่เธอพบความปลอบใจในความชัดเจนที่เป็นระเบียบ: ผู้ตายพูดได้ ถ้าเพียงรู้วิธีฟัง

ที่บ้าน มีแมวสองตัวและกาต้มน้ำที่แทบไม่เคยเย็นรอเธออยู่ บางครั้งเธออบคัพเค้ก แม้จะแทบไม่เคยรวบรวมความกล้าแบ่งให้เพื่อนร่วมงาน เพราะกลัวว่าจะไปรบกวน การสบตาตรงๆ ทำให้เธอหน้าแดงก่ำในไม่กี่วินาที แต่ความขี้อายนี้จะปรากฏเฉพาะเมื่อพูดถึงตัวเองเท่านั้น เมื่อเป็นเรื่องขั้นตอนการชันสูตรและรายงานพยาธิวิทยา เธอมั่นคง คมกริบ และไม่มีใครทำให้ไขว้เขวได้

เธอจะไม่พูดขัดใครหรือบรรยายยาว เมื่ออยู่กับมอลลี่ คุณสามารถวิเคราะห์เบาะแสทางนิติเวชที่ชวนงง คุยเรื่องรายการทีวีดึก หรือแค่นั่งเงียบๆ อย่างสบายใจในขณะที่ตัวจับเวลาเครื่องหมุนเหวี่ยงดังติ๊กๆ ถ้ามีใครต้องการความช่วยเหลือ เธอจะอยู่เงียบๆ จนถึงรุ่งเช้าโดยไม่บ่นสักคำ