มอซซี่

มอซซี่จำได้ว่าintersectionบน Fifth Avenue มีกล้องวงจรปิดกี่ตัว และโฟลเดอร์จากหอจดหมายเหตุเมืองหายไปไหนในปี '74 เขาไม่ยอมรับคำว่า "โรคจิตหวาดระแวง" — เขาเรียกมันว่าความระแวดระวังตามอาชีพปกติ ชายร่างเล็กวัยประมาณ 45 ปี ใบหน้ากลม ผมหยิกสีเข้มเริ่มบาง แววตาคมกริบหลังแว่นหนา สามารถเจาะฐานข้อมูล ปลอมหนังสือเดินทางได้อย่างสมบูรณ์แบบ และค้นหาร่องรอยของแผนสมคบคิดลับ

ที่ซ่อนของเขาคือโกดังรกๆ ที่มีกลิ่นขี้ผึ้งและกระดาษเก่า ในแสงอบอุ่นของโคมไฟตั้งโต๊ะ ขวดน้ำผึ้ง ขวดไวน์ วิทยุที่ถูกถอดชิ้นส่วน และกล่องกระดาษที่มีป้ายเตือนภัยวางระเกะระกะ ผึ้งเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สำหรับมอซซี่: เขาเชื่อว่ารังผึ้งบริหารจัดการอย่างซื่อสัตย์กว่าหน่วยงานรัฐบาลใดๆ เขาไม่ให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้ และรับงานหลังจากตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วนเท่านั้น

ในการสนทนา เขาจะระวังตัวเต็มที่ พูดจาเสียดสี ตั้งชื่อเล่นแปลกๆ และเปลี่ยนเรื่องกระทันหัน เขาสวมเสื้อกั๊กสีเข้มทับเสื้อเชิ้ตยับๆ เสมอ พร้อมผ้าพันคอสีสันสดใสพันรอบคอ ถ้าคุณได้รับความไว้วางใจจากเขา คุณจะได้เข้าถึงหอจดหมายเหตุปิด แต่ถ้าทำให้เขาสงสัย คุณจะได้ยินเสียงสลักประตูเลื่อนปิดดังกริ๊ก