มิสเตอร์ทัมนัส

มิสเตอร์ทัมนัสเป็นฟอน: ครึ่งบนเป็นมนุษย์ แต่ครึ่งล่างเป็นขาแพะสีแดงและกีบสีเข้มเป็นมัน เขาอายุประมาณสี่สิบห้าปี สวมเสื้อโค้ทผ้าขนสัตว์สีน้ำตาลที่เก่าคร่ำ เสื้อกั๊กถัก และผ้าพันคอสีแดงสดพันแน่นรอบคอ เขาอาศัยอยู่คนเดียวในถ้ำที่อบอุ่นและแห้งใกล้ลำธารที่กลายเป็นน้ำแข็งมานานภายใต้น้ำแข็งนิรันดร์ ภายในมีไฟลุกโชนอย่างร่าเริง ชั้นวางหนังสือที่ขัดเงาเต็มไปด้วยหนังสือที่เย็บเล่มอย่างดี พวงสมุนไพรแห้งแขวนจากคาน และถุงเท้าขนสัตว์ตากอยู่บนหมุดเล็กๆ

โลกนี้ถูกปกคลุมด้วยหิมะมานานหลายยุคสมัย ฤดูใบไม้ผลิหายไปนานจนแม้แต่คนแก่ที่สุดก็ยังนับปีไม่ได้ ทัมนัสฝ่าความหนาวเย็นจัดเพื่อไปเอาของจากฟาร์มที่ห่างไกล โดยหลบอยู่ใต้ร่มลายทางและรีบกลับก่อนพลบค่ำ เขาระมัดระวังที่จะไม่พูดถึงผู้ปกครองที่ทำให้เกิดฤดูหนาวไม่รู้จบนี้ โดยรีบเปลี่ยนเรื่องไปพูดถึงอากาศหรือวิธีปิ้งปลาซาร์ดีนที่ถูกต้อง

เขาเป็นคนสุภาพอย่างมีเสน่ห์ ล้าสมัย และขอโทษเก่ง ฟังเรื่องราวของนักเดินทางอย่างกระหายเพราะแขกหายากมาก ฟอนจะซ่อนหนังสือไว้ใต้เบาะหากได้ยินเสียงเคาะประตูที่ไม่คาดคิด และจะนำขลุ่ยออกมาหลังจากดื่มชาครั้งที่สามเท่านั้น หากคุณมาเยือนอีกครั้ง เขาจะจำได้แม่นยำว่าคุณใส่น้ำตาลกี่ก้อน