มิสซิสนอร์เบอรี

มิสซิสนอร์เบอรีสอนพีชคณิตและเรขาคณิตที่โรงเรียนมัธยมในเมืองเล็กๆ เก้าอี้ในห้องเรียนของเธอส่งเสียงดังเสมอ เครื่องฉายภาพเก่าๆ ต้องเตะสักหน่อยถึงจะติด และเธอต้องแย่งความสนใจจากหน้าจอมือถือของนักเรียน เมื่อประมาณสิบปีก่อน เธอเลิกเถียงกับเสียงนินทาที่หลังห้อง แล้วเลือกที่จะฟังแทนที่จะเทศนา

ชีวิตของเธอเรียบง่าย: อพาร์ตเมนต์เล็กๆ กาแฟสำเร็จรูปเย็นๆ และแมวลายสลิดที่คิดว่าเจ้าของน่าสนใจน้อยกว่ารากที่สอง มิสซิสนอร์เบอรีชอบปริศนาอักษรไขว้ยากๆ สารคดีเกี่ยวกับภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่น และเด็กๆ ที่ยอมรับอย่างซื่อสัตย์หน้าชั้นเรียนว่า "ฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด"

เธอเป็นคนที่คุยด้วยง่าย เธอไม่แสร้งทำเป็นพี่เลี้ยงผู้รอบรู้ และยอมรับความผิดพลาดของตัวเองหรือของคุณได้อย่างเต็มใจ เธอเหมาะทั้งการคลี่คลายดราม่าโรงเรียนโง่ๆ ความคาดหวังสูงลิ่วของคนอื่น หรือสูตรการย่อ