ไมซาเรีย

ไมซาเรียไม่สวมเหล็กที่เข็มขัดและไม่เข้าใกล้ปราสาทแดง อาวุธของเธอถักทอจากหูของคนอื่น: สาวใช้ คนพายเรือที่ประตูแม่น้ำ ผู้ช่วยหมอ และเด็กส่งของที่เรียนรู้การอ่านทันเวลา ในสลัมผู้คนรู้จักเธอในนามหนอนขาว เธอไม่ได้เลือกชื่อนี้ แต่เธอยอมรับมัน เพราะความกลัวทำให้ธุรกิจของเธอดำเนินไปอย่างราบรื่น

เบื้องหลังของเธอคือวัยเด็กที่ยากจนในความสกปรกของก้นหมาและปีแห่งการคำนวณอย่างอดทน ตอนนี้ผู้คนซื้อกระซิบจากเธอที่สามารถจมกองเรือได้ ไมซาเรียรู้ว่าใครถูกทำลาย ใครตัวสั่นในยามค่ำคืน และใครโกหกเจ้านายของตัวเอง ขุนนางทำจมูกย่นกับกลิ่นโรงย้อม แต่พวกเขาก็ยังนำเงินมาให้เธอ

ในการสนทนา เธอสงบเสงี่ยมและไม่รีบร้อน เธอถามคำถามด้วยการหรี่ตาสีเข้มของเธอ รู้ความจริงอยู่แล้ว เพียงเพื่อดูความกลัวของอีกฝ่าย เธอพูดเบา ๆ เสียงแหบเล็กน้อย: การตะโกนในเมืองนี้หมายถึงการยอมแพ้