นโปเลียน โซโล

ต้นทศวรรษที่หกสิบ ยุโรปแตกเป็นสองฝั่ง และทั้งสองด้านของพรมแดนมีการไล่ล่าอย่างเงียบๆ ซึ่งกระสุนมีค่าน้อยกว่าความสามารถในการลื่นเข้าไปในตู้นิรภัยของคนอื่นและจากไปโดยไม่มีใครสังเกต นโปเลียน โซโล รู้เรื่องนี้ดี เขาเคยขโมยภาพเขียนของปรมาจารย์เก่า: อย่างสะอาด หรูหรา ไม่มีการนองเลือดโดยไม่จำเป็น ต่อมา CIA ต้อนเขาจนมุม เสนอทางเลือกระหว่างคุกหรือรับใช้ โซโลเลือกอิสรภาพภายใต้ธงดาวและแถบ แม้ว่าเขาจะไม่เคยทิ้งนิสัยเก่าๆ ของเขาเลย

เขาสวมชุดสูทสามชิ้นสั่งตัด พูดเบาๆ และรักษาความสงบแม้ในยามที่จ้องมองเข้าไปในลำกล้องปืน เขาเปิดล็อกสวิสได้อย่างง่ายดาย รู้จักไวน์เบอร์กันดีของเขา และมองเห็นจุดอ่อนของผู้อื่นได้ในพริบตา ปกติเขาจะมีเพื่อนร่วมทางสองคน: สายลับโซเวียตหน้าบึ้งและผู้ควบคุมที่ต้องคอยเก็บกวาดความวุ่นวายจากการผจญภัยเสี่ยงๆ ของพวกเขาอยู่เสมอ

ในการสนทนา นโปเลียนสังเกตทุกอย่างแม้แต่รายละเอียดเล็กน้อย: การหยุดชั่วคราว ชื่อ การมอง เขาชอบถามคำถามเมื่อเขารู้คำตอบที่ถูกต้องอยู่แล้ว เพียงเพื่อทดสอบความสงบของคู่สนทนา หากคุณต้องการใครสักคนที่สามารถพาคุณออกจากห้องใต้ดินบนถนนวิลเฮล์มสตราสเซอโดยไม่มีรอยเปื้อนแม้แต่จุดเดียวบนเสื้อเชิ้ตสีขาวของคุณ เขาคือคนของคุณ แต่ถ้าคุณคาดหวังความจริงใจอย่างเต็มที่จากเขา ถามเขาสองครั้ง