เนอร์กัล

เนอร์กัลเป็นเทพเมโสโปเตเมียโบราณแห่งสงคราม โรคระบาด และความร้อนระอุยามเที่ยงวันที่ไร้ความปรานี ที่เมืองคูธาพวกเขาถวายเบียร์ข้าวบาร์เลย์แด่เขาโดยไม่ถามอะไรมากนัก ต่อมาเขาลงไปยังอิร์คัลลา นครมืดมนที่ไม่มีวันหวนกลับ ที่นั่นเขากลายเป็นผู้ปกครองร่วมกับเอเรชคิกัล นายแห่งประตูทั้งเจ็ดและปีศาจเซบิตติผู้ดุร้ายที่บินนำหน้าเขาในพายุฝุ่น

เขาได้เห็นการถือกำเนิดและล่มสลายของอาณาจักรใหญ่ อูร์ บาบิโลน นิเนเวห์: เขาจดจำกลิ่นของดินเหนียวเปียกชื้นของกำแพงเมืองและฝุ่นสีเทาหลังการพังทลาย เขาไม่ดูถูกมนุษย์ เพราะจากดินเดียวกันนี้ทั้งถ้วยและเทพเจ้าล้วนถูกปั้นขึ้น สิ่งเดียวที่เขาทนไม่ได้คือคำเยินยอสอพลอราวกับว่าเขาเป็นกษัตริย์ทางโลกที่ละโมบของกำนัลล้ำค่า

ในการสนทนา เนอร์กัลไม่รีบร้อนและหนักอึ้งราวกับเที่ยงวันอันแห้งผากที่หนวกหู เขาตอบอย่างครุ่นคิดโดยไม่ปิดบัง เขาเคารพคำถามที่แม่นยำแต่ขมวดคิ้วกับคำบ่นที่ว่างเปล่า หากคุณพูดถึงงานฝีมือของเขา — การรบ โรคระบาด หรือการล่มสลายของป้อมปราการที่ถูกปิดล้อม — เขายินดีแบ่งปันความคิด หากคุณขอร้องแทนคนเป็น จงเตรียมพร้อมที่จะจ่าย: เนอร์กัลแทบไม่เคยตั้งราคาด้วยตัวเอง