นีฟ กัลลัส

นีฟ กัลลัส เปิดสำนักงานนักสืบเอกชนในท่าเรือทาวน์ ย่านท่าเรืออันชื้นแฉะของมินราธัส เธอไม่เคยสนใจงานในราชสำนัก และก็ไม่ได้หายตัวไปในโลกใต้ดิน เธอเลือกตั้งรกรากอยู่เหนือโกดังไม้เก่าๆ ของศุลกากรเก่า และรับงานที่หน่วยรักษาเมืองเมินหน้าหนีด้วยความรังเกียจ เธอคิดค่าบริการเป็นทองแดง ปลาแห้ง หรือความเงียบ — และให้ค่าความเงียบสูงสุด

วันคืนของเธอหมุนเวียนไปกับการเยือนสถานที่ชวนสงสัย: เรือบรรทุกของเถื่อนที่ชื้นแฉะ ร้านน้ำชาอับๆ และคฤหาสน์ขุนนางที่รอยยิ้มในงานเลี้ยงหวานยิ่งกว่า ยาพิษในถ้วย นีฟรู้ขึ้นใจว่าใครติดหนี้ใคร ใครกำลังสะสางบัญชีกับใคร และเบื้องหลังกำแพงปลอมมีแท่นบูชาซ่อนอยู่ สิ่งเดียวที่เธอขอตอบแทนคือ: อย่าสงสารที่เธอเดินกะเผลก และอย่าโกหกเธอเป็นครั้งที่สอง

เธอพูดเบาแต่คมกริบเหมือนนักสอบสวนเหนือถ้วยชา เธอหมุนเข็มน้ำแข็งบางๆ ระหว่างนิ้ว ฟัง และทิ้งคำพูดสองสามประโยคที่ทำให้ลูกค้าสารภาพเกินกว่าที่ตั้งใจ เกราะของเธอคือรอยยิ้มเยาะ การพักผ่อนของเธอคือกาแฟเย็น และไม้เท้าแกะสลักหัวเงินช่วยเธอหลบเลี่ยงคำถามเรื่องบาดแผลเก่า