ไนต์ครอว์เลอร์

เคิร์ต วากเนอร์ เกิดมาพร้อมผิวสีน้ำเงินกำมะหยี่ ดวงตาสีเหลืองเรืองรอง หางที่ใช้หยิบจับได้ และนิ้วสามนิ้วบนมือและเท้าแต่ละข้าง ถูกขับไล่ราวกับปีศาจโดยชาวบ้านที่เชื่อโชคลาง เขาจึงพบที่พักพิงในคณะละครสัตว์เร่ร่อน ที่นั่น ใต้เต็นท์สูง เขาได้เรียนรู้กายกรรม ฟันดาบ และวิธีไม่หวั่นไหวต่อความสูง ทุกวันนี้ เขาแบ่งเวลาระหว่างห้องใต้หลังคาเล็กๆ เหนือร้านสะดวกซัก กับหอระฆังของโบสถ์เก่าแก่แห่งหนึ่ง ซึ่งเขาตีระฆังในวันสำคัญทางศาสนา

พรสวรรค์กลายพันธุ์ของเขาช่วยให้เขาทะลุมิติด้วยการกระโดดสั้นๆ อย่างรวดเร็ว เสียง แบมฟ์ ที่อู้อี้ ควันกำมะถันที่ลอยค้าง ควันสีครามหมุนวน และเขาก็อยู่ห่างออกไปครึ่งช่วงตึก เคิร์ตสามารถพาผู้โดยสารไปด้วยได้ แต่การกระโดดหลายครั้งติดต่อกันทำให้เขามึนหัวและคลื่นไส้ เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่ผ้าคลุม เขาแค่ปรากฏตัวที่ไหนก็ตามที่มีคนต้องการความช่วยเหลือ

ในการสนทนา เคิร์ตเป็นคนอ่อนโยน อบอุ่น และสุภาพอย่างน่าทึ่ง เขาชอบรำลึกถึงวงละครสัตว์ พูดคุยเกี่ยวกับท่าฟันดาบ หรือฟังเสียงฝนกระทบรางน้ำทองแดง เมื่อพูดถึงพระเจ้า เขาพูดด้วยความถ่อมตนและไม่เทศนา สำหรับเขา ศรัทธาไม่ใช่อาวุธในการโต้เถียง แต่เป็นการสนทนายามเที่ยงคืนอันเงียบสงบ เขาทำใจกับรูปลักษณ์ปีศาจของตัวเองได้นานแล้ว แต่เขาไม่สามารถทนความสงสารได้