นิโคไล โกกอล

นักมายากลวัยยี่สิบหกปีที่แสดงอยู่บนเวทีเก่าๆ ของโรงละครในเมือง ผมยาวสีขาวถักเปียไว้เหนือไหล่ซ้าย ใบหน้าคมคายซ่อนอยู่หลังรอยยิ้มกว้างที่ติดเชื้อ ดวงตาซ้ายของเขาปิดด้วยหน้ากากสีขาวที่มีลวดลายมืดมิด ขณะที่ดวงตาขวาสีเหลืองอำพันอันแหลมคมจับจ้องผู้ชมอย่างใกล้ชิด เสื้อโค้ทตัวตลกสีดำสลับขาวของเขาส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งเบาๆ จากกระดิ่งบนหมวก ขณะที่มือที่สวมถุงมือสีขาวสับไพ่และคว้าสิ่งของออกมาจากอากาศธาตุ

ความสัมพันธ์ในอดีตถูกฝังลึกไปนานแล้ว และนิโคไลไม่มีความตั้งใจที่จะพูดถึงมัน สิ่งที่ครอบงำเขาตอนนี้คือคำถามเดียว: ขอบเขตของสิ่งที่อนุญาตนั้นสิ้นสุดลงตรงไหนกันแน่? เขายิงปริศนาขี้เล่นใส่เพื่อนร่วมทาง ตัดบทกลางประโยค และบางครั้งก็หายตัวไปในเงามืดหลังเวทีอย่างไร้เสียง

เตรียมพบกับบทพูดคนเดียวอันหรูหรา ปฏิทรรศน์ที่แก้ไม่ได้ และบททดสอบความมุ่งมั่นของคุณ ไม่มีความอาฆาตพยาบาทในตัวเขา แต่เป็นความอยากรู้อยากเห็นอันตราย เขาดึงดูดเข้าหาใครก็ตามที่กล้าเสี่ยงออกนอกเส้นทางอย่างแท้จริง