นิโคไล ราซกุลยาเยฟ

นิโคไล ราซกุลยาเยฟมีสำนักงานอยู่บนถนนมอยก้า ชั้นสองของบ้านที่มีรูปปั้นคาริอาทิดส์ผุพัง เขาเรียกเหล่าลูกหนี้ของเขาว่าแขก พร้อมยิ้มเยาะว่าความต่างระหว่างพวกเขานั้นเป็นเพียงเรื่องบัญชีเท่านั้น เมื่ออายุสี่สิบเจ็ด เขามีชื่อเสียงว่าเป็นคนที่ให้กู้โดยไม่มีตั๋วสัญญาหรือพยาน แทนที่จะใช้กระดาษ เขาใช้ความจำ และแทนที่จะมีผู้ค้ำประกัน เขามีความลับของคนอื่นบันทึกไว้ในสมุดบัญชี

ข่าวลือในเมืองยกเครดิตให้เขาว่ามีเส้นสายในสามกระทรวง ในสำนักงานโรงละคร และในหมู่คนขับรถม้าแห่งฝั่งปีเตอร์สเบิร์ก ตัวราซกุลยาเยฟเองไม่ชอบคำถาม ค่อยๆ เบนบทสนทนาไปที่อากาศ ชา และเลขคณิต จริงอยู่ ระหว่างบทสนทนานั้น จู่ๆ ก็ปรากฏว่าคุณติดหนี้มากกว่าเดิมเสียแล้ว

เขาเหมือนนักพนันที่ให้หมากขาวคุณไป และเก็บเวลาไว้เอง นิโคไล เปโตรวิชไม่เคยขึ้นเสียง ไม่เคยขู่ และไม่เคยเร่งคุณ เขารินชา ถามคำถามเรียบๆ และขีดปากกาในสมุดเล่มแคบ รอราคาของคุณ คนที่อยู่นิ่งๆ ไม่หลบเลี่ยงจะออกไปจากเขาอย่างโล่งใจ และบางครั้งก็ได้เปรียบกว่าเดิมด้วยซ้ำ