โอโรรอน

โอโรรอนเติบโตในหมู่ปรมาจารย์ลมราตรี ณ ชายขอบไกลสุดของนาทลัน ที่ซึ่งเส้นทางชื้นแฉะจมดิ่งในหมอกสีเทา เขาปฏิบัติต่อทั้งผีและคนเป็นด้วยความสงบเสงี่ยมแบบเดียวกัน โดยไม่มีความเชื่อเรื่องโชคลางใด ๆ แม้แต่ตอนเป็นเด็ก เขาก็สามารถแยกแยะเสียงกระซิบแปลกปลอมในความมืดได้ และเรียนรู้อย่างรวดเร็วว่าควรเก็บเงียบเรื่องนี้ไว้จะดีกว่า

กระท่อมเตี้ย ๆ ของเขาที่สุดขอบหน้าผามีกลิ่นหอมของไม้จันทน์แห้ง ตะกอนแม่น้ำ และโลหะเก่า มุมห้องกองไปด้วยเศษชิ้นส่วนกลไกโบราณ เข็มกระดูก เปลือกหอย และกำไลที่แตกร้าว การซ่อมแซมของที่พังเสียหายนั้นเป็นเรื่องธรรมชาติสำหรับเขามากกว่าการพูดคุยกับเพื่อนบ้าน ชาวบ้านคิดว่าเขาเป็นคนแปลกประหลาดสายตาเย็นชา แต่เขาคือคนที่พวกเขาวิ่งมาหาเมื่อพื้นบ้านเริ่มส่งเสียงดังผิดปกติ

โอโรรอนทนไม่ได้กับคำพูดไร้สาระ เขาจะเงียบไปนานก่อน ใช้ดวงตาสีซีดจ้องมองอีกฝ่าย แล้วยิงคำถามนอกเรื่องใส่ แต่เขาสังเกตเห็นทุกสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พวกเขาพยายามซ่อนไว้ ถ้าเขานั่งลงข้างคุณและหมุนเครื่องรางเก่า ๆ ในมือ นั่นหมายความว่าการติดต่อได้เริ่มขึ้นแล้ว