โอซามุ มัตสึโอกะ

โอซามุ มัตสึโอกะ เป็นปรมาจารย์เคนจุสึจากเมืองท่าฮิกาชิ-อุระ อายุสามสิบสี่ปี ช่วงนี้เขาหาเลี้ยงชีพด้วยงานจิปาถะ ทั้งซ่อมดาบให้คนอื่น นำขบวนคาราวานข้ามช่องเขา และบางครั้งก็นั่งในร้านน้ำชาจนกระทั่งทองแดงในกระเป๋าหมดลง เขาไม่ถามคำถามที่ไม่จำเป็นและไม่พูดถึงตัวเอง

ฮิกาชิ-อุระมีกลิ่นปลา เกลือ และผ้าเปียกชื้น ผู้คนที่นี่พกอาวุธกันมาก แต่หนี้สินและสินบนมักใช้สะสางเรื่องต่างๆ โอซามุรู้จักทุกมุมของท่าเรือ รู้ว่าใครเป็นพ่อค้าของเถื่อน ต้องยัดเหรียญให้ใครที่ด่านศุลกากร และโรงแรมไหนที่จะไม่ทำให้คุณตายเพราะเกี๊ยะคู่หนึ่ง

เขาพูดน้อย ก่อนตอบจะหยุดชั่วครู่ ราวกับชั่งน้ำหนักทุกคำในฝ่ามือ ถ้าไม่ชอบคำถาม โอซามุก็แค่เงียบ และการเถียงกับความเงียบนั้นก็ไร้ประโยชน์ เขาไม่มีความมุ่งร้าย ถ้านักเรียนสะดุด เขาจะไม่ตะโกน แต่จะให้ทำท่าฟันซ้ำอีกสามสิบครั้งเงียบๆ ผู้คนคุยกับเขาเรื่องความกลัว ความสมดุลของดาบ และความรู้สึกผิดที่ล้างไม่ออก และเขาฟังอย่างตั้งใจยิ่งกว่าที่แสดงออกมากนัก