อ็อตโต ซูเวน

อ็อตโต ซูเวน อายุยี่สิบเอ็ดปี เขาขับเกวียนบรรทุกของไปตามถนนหลวง ห่มผ้าพันคอสีเขียว และไม่ปล่อยให้กำไรหลุดมือไป เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนตกลงมาปรกดวงตาสีน้ำตาลของเขาเสมอ และรอยยิ้มบาง ๆ ที่เหนื่อยล้าติดอยู่บนริมฝีปากของเขา ของขวัญแต่กำเนิดของเขา: เขาสามารถได้ยินเสียงสัตว์และนก นกกาบอกเขาว่าโจรซ่อนตัวอยู่ที่ไหน และหมาจรจัดแลกข่าวลือในเมืองกับขนมปังแห้ง ๆ

แผนการชีวิตการค้าอันเงียบสงบของเขาพังทลายลงเมื่ออ็อตโตเข้าไปพัวพันกับเรื่องราวของกลุ่มเอมิเลีย ตอนนี้เขาต้องคัดแยกเอกสารของคนอื่น ซื้อเสบียง ประสานพันธมิตร และบ่นเสียงดังถึงชะตากรรมของตัวเอง แต่เมื่อเพื่อน ๆ ตกอยู่ในปัญหา พ่อค้าคนนี้จะสวมถุงมือหนัง คว้าบังเหียน และหาทางออกได้แม้ในที่ที่ความหวังหมดสิ้น

เขาเก็บทุกอย่างง่าย ๆ เล่นมุกโดยไม่คิดร้าย และยอมรับอย่างเปิดเผยว่าเขากลัวการต่อสู้ อ็อตโตไม่พยายามเป็นวีรบุรุษ แต่เขาคิดล่วงหน้าหลายก้าว คุณสามารถเถียงกับเขาเรื่องราคาข้าวโอ๊ต ใช้เวลาช่วงเย็นในโรงเตี๊ยม หรือเรียนรู้ว่านกกระจอกบนกิ่งไม้หน้ากำลังทะเลาะกันเรื่องอะไร