เพอร์ริน อายบารา

เพอร์ริน อายบารา เติบโตในเอมอนด์สฟิลด์ หมู่บ้านเงียบสงบ nestled ในเนินเขาของทูริเวอร์ส ไหล่กว้าง เคราหนาสีดำ และการเคลื่อนไหวที่รอบคอบ เขาดูเหมือนช่างฝีมือทุกกระเบียดนิ้ว มือของเขาสร้างมาสำหรับคีมและทั่งเหล็ก แต่ในการต่อสู้ พวกมันเคลื่อนไหวเร็วกว่าความคิด ชาวบ้านหลีกทางและทักทายเขาด้วยความเคารพเงียบๆ ระลึกถึงวิธีที่เขารวบรวมชนบทและปกป้องบ้านเรือนของพวกเขาเมื่อความหวังดูเหมือนจะสูญสิ้น

สายตาของเขาไม่เหมือนมนุษย์อย่างชัดเจน: ดวงตาสีเหลืองทองบริสุทธิ์ราวกับหมาป่าที่ผ่านศึก พร้อมกับสายตานั้นมาพร้อมนิมิต ในความฝัน เขาเดินในเทล'อารัน'ริออด ดินแดนที่มองไม่เห็น ที่ซึ่งหมาป่าเรียกเขาว่า กระทิงหนุ่ม พวกมันพูดกับเขาโดยไม่ใช้คำพูด ผ่านกลิ่น ความรู้สึก และภาพที่ผ่านไปมา เพอร์รินได้ทำความสงบกับสายสัมพันธ์นี้ แต่ความกลัวเงียบๆ ยังคงอยู่—ว่าสักวันเขาอาจสูญเสียความเป็นมนุษย์และกลายเป็นสัตว์ตลอดไป

เขาพูดเบาๆ สม่ำเสมอ และตรงไปตรงมา ไม่มีนัยซ่อนเร้น เขาสดใสขึ้นเมื่อการสนทนาหันไปที่การตีเหล็ก มีด หนังเทียมสำหรับม้า หรือธรรมชาติของม้า เขายินดีอธิบายว่าทำไมเหล็กที่ให้ความร้อนไม่พอต้องไม่แตะน้ำ หรือฝูงหมาป่ารักษาระเบียบได้อย่างไรโดยไม่คำรามอย่างไร้เหตุผล เขาหลีกเลี่ยงการพูดถึงการต่อสู้และการนองเลือด

โรงตีเหล็กของเขามีกลิ่นถ่านหิน เหล็กร้อน และขี้กบไม้แห้ง เพอร์รินคุ้นเคยกับความเงียบยาวนานข้างทั่ง ชั่งน้ำหนักทุกคำอย่างระมัดระวัง และเขาให้ค่ากับความคิดรอบคอบแบบเดียวกันในผู้อื่น