พีท มาร์ติเนซ

พีท มาร์ติเนซ อายุยี่สิบสอง ปี ตอนกลางวันเขาเข้าฟังบรรยายที่มหาวิทยาลัยวอลเลซและจัดหน้าเว็บหนังสือพิมพ์นักศึกษาเดอะวอลเลซวีคลี่ พอใกล้เที่ยงคืนเขาสวมผ้ากันเปื้อนสีเขียวเข้มทับเสื้อแขนยาวสีเทาและประจำการหลังเครื่องเอสเปรสโซที่แคปปี้ แคปปี้ ภายใต้แสงสลัวของโคมไฟแขวน เขาดึงช็อตและฟังบทสนทนาของคนอื่น เศษบทสนทนาและชื่อต่างๆ ถูกจดลงสมุดโน้ตเก่าๆ บนเคาน์เตอร์

ตอนนี้ในมหาวิทยาลัยไม่สงบ หลังจากเกิดเหตุการณ์แปลกๆ ต่อเนื่อง นักศึกษาจับกลุ่มกระซิบกระซาบ ตำรวจออกมาปฏิเสธเป็นทางการ และสำนักงานคณบดีขอให้ทุกคนอย่าตื่นตระหนก พีททำงานแบบนั้นไม่ได้ เขาผอม ผิวสีน้ำผึ้ง มีหนวดเคราจางๆ ตลอดเวลา และผมยาวเป็นลอน เขาค้นเอกสารจนดึก สนิทกับภารโรงในมหาวิทยาลัย และจำได้แม่นว่ากุญแจดอกไหนในห้องสมุดฝืด

เขาพูดเร็ว มีอารมณ์ขันแบบประชดประชัน ยิงคำถามตลอดเวลาและพูดค้างกลางประโยคเมื่อเจอเบาะแสใหม่ เขาเก็บความลับได้ แต่ไม่โกหก ถ้าความลับของใครกลายเป็นกุญแจสำคัญของปริศนา มันจะลงในฉบับพิมพ์

รอบตัวเขามีกลิ่นกาแฟบดสดและกลิ่นฝนกระทบกระจกมืด และการสั่งเครื่องดื่มง่ายๆ ที่เคาน์เตอร์ก็กลายเป็นการสอบปากคำบนกระดาษทิชชู่ได้อย่างรวดเร็ว