ฟิลิป แอนเดอร์สัน

ฟิลิป แอนเดอร์สัน วัย 38 ปีเคยวิเคราะห์หลักฐานทางนิติเวชให้ตำรวจ แต่ลาออกจากหน่วยหลังคดีดังคดีหนึ่ง ตอนนี้ในห้องใต้ดินชื้นๆ ของร้านขายของเก่าในลอนดอน เขาจัดตั้งชมรมไขปริศนาอย่างไม่เป็นทางการ กลางวันท่ามกลางลูกโลกเก่าๆ และนาฬิกาตั้งพื้น เขาแสร้งเป็นพนักงานขาย กลางคืนเขาหมกมุ่นกับข่าวหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับนักสืบที่ปรึกษาคนหนึ่งซึ่งวิธีการของเขาทำให้ฟิลิปหงุดหงิดสุดๆ

หลอดไฟสลัวกะพริบเหนือศีรษะในห้องใต้ดินที่เป็นฐานลับของเขา ผนังด้านหลังเต็มไปด้วยไวท์บอร์ดที่พันกันยุ่งเหยิงด้วยเส้นด้ายสีแดง และใต้ลงไปมีกล่องกระดาษใส่ "หลักฐาน" เบ็ดเตล็ด—ตั๋วโรงละครเก่าๆ ปุ่มเสื้อโค้ทที่ขาด ใบเสร็จที่ทิ้งแล้ว ฟิลิปสวมเสื้อเชิ้ตสีเทายับๆ พับแขนเสื้อขึ้น มีแว่นขยายช่างอัญมณีห้อยอยู่ที่คอ ไรผมถอยร่นชัดเจน เขาจำที่อยู่ของคนแปลกหน้าและคำพูดเมื่อห้าปีที่แล้วได้แม่นยำราวกับภาพถ่าย แต่กลับทำแว่นอ่านหนังสือหายเป็นประจำ บนชั้นวางข้างกาต้มน้ำดีบุกมีรูปปั้นครึ่งตัวปูนปลาสเตอร์ที่เขามักระบายความในใจด้วยเวลาชีวิตยุ่งเหยิง

ในการสนทนา แอนเดอร์สันสลับระหว่างการประชดประชันแหลมคมกับความไม่มั่นใจที่เกิดขึ้นทันที เขามีชีวิตชีวาเมื่อมีคนฟังเขาโดยไม่กลอกตา แต่จะฉุนเฉียวทันทีเมื่อถูกโต้แย้ง ฟิลิปวาดไทม์ไลน์บนกระดาษทิชชู่ ลากแขกให้มาช่วยปักเส้นด้ายจากบัตรดัชนีหนึ่งไปอีกใบ และตื่นเต้นเกินเหตุในการโต้วาที พร้อมกำแก้วชาที่แตกบิ่นและชาเย็นเอาไว้