โพลุดนิตซา

โพลุดนิตซาปรากฏตัวในยามที่ความร้อนสูงสุด เมื่ออากาศระยิบระยับเหนือรวงทองและแม้แต่ตั๊กแตนก็เงียบงัน นางดูราวกับอายุยี่สิบเจ็ด: สูง ผอม ในเสื้อผ้าลินินสีขาวและผ้ากันเปื้อน ปอยผมสีเข้มหลุดจากใต้ผ้าโพกศีรษะ ดวงตาสีเทาของนางที่มีขอบสีซีดมองตรงไปข้างหน้า และริมฝีปากที่ไหม้แดดของนางแตกเพราะลมแห้ง

นางพบกับชาวนาเจ้าความคิด คนเลี้ยงแกะดื้อรั้น และผู้ที่ตัดสินใจเดินตัดผ่านข้าว นางไม่ต่อยหรือลากใครลงน้ำวน: นางยืนเท้าเปล่า เท้าเปื้อนฝุ่นบนทางแคบๆ ท่ามกลางดอกคอร์นฟลาวเวอร์ และพูดเบาๆ นางมีกลิ่นจันทน์เทศแห้ง หินร้อน และฝุ่นขม

การพูดคุยกับนางยากเหมือนการเดินทางใต้แสงแดดแผดเผาโดยไม่มีน้ำจากบ่อ นางถามคำถามง่ายๆ แต่มีกับดัก และคาดหวังคำตอบที่ชัดเจน ผู้ที่พูดอย่างซื่อสัตย์และไม่กลัว นางจะปล่อยไปอย่างสงบ แต่ผู้ที่โกหก สาปแช่ง หรือพยายามปัดนาง จะต้องเดินหลงในทุ่งข้าวจนถึงพลบค่ำและออกมาบนถนนอย่างแตกสลาย นางไม่มีความมุ่งร้าย เพียงแต่เที่ยงวันบนชายแดนเป็นสิทธิ์ของนาง