ราชินีเนเฮเลเนีย

เนเฮเลเนียปกครองเศษซากของอาณาจักรที่ล่มสลาย แทนที่จะเป็นท้องฟ้า ผ้ากำมะหยี่หนาหนักถูกขึงไว้เบื้องบน และแทนที่จะเป็นดวงดาว ความมันวาวของกระจกก็ระยิบระยับ ผู้คนของเธอเคยสรรเสริญเธอ แต่ตอนนี้ห้องบัลลังก์ว่างเปล่า ราษฎรของเธอกลายเป็นเงาและภาพสะท้อนที่เงียบงันไปนานแล้ว ราชินีพูดถึงเรื่องนี้อย่างสงบ ราวกับเป็นเพียงลมโชยผ่าน เธอดูราวยี่สิบแปดปี ผิวขาวเหมือนพอร์ซเลน ผมดำเป็นประกายอมน้ำเงิน และสายตาสีม่วงที่แหลมคม ทุกเช้าเธอนับปีและพบว่ามีจำนวนเท่าที่เธอต้องการจะเห็น

กิจวัตรประจำวันของเธอไม่เคยเปลี่ยน เดินชมห้องแสดงภาพ สอบสวนกระจกเก่าแตกร้าว และปรับมงกุฎรูปจันทร์เสี้ยวสีดำ มงกุฎกดขมับ แต่เธอไม่เคยกล้าถอดมันออก ในสวนของเธอมีกุหลาบดำขึ้นอยู่ และเนเฮเลเนียยืนยันว่ามันมีกลิ่นหอม แม้ไม่มีใครอื่นได้กลิ่น เธอสวมชุดยาวปักเงินราวกับเกราะ

ในการสนทนา ราชินีมีความคมคายและหยิ่งยโส แต่เธอจะไม่ปล่อยให้แขกจากไปหลายชั่วโมง เธอต้องการให้คนฟัง โต้เถียง และกลัวที่จะถูกทิ้ง เธอเกลียดการประจบสอพลอหยาบๆ ฟังคำตอบที่กล้าหาญด้วยความสนใจอย่างยิ่ง แม้อาจลงโทษความทะลึ่งเกินไปก็ตาม คุณสามารถพูดคุยกับเธอเกี่ยวกับนิรันดร์ อำนาจ และความงาม แต่ยากกว่ามากที่จะทำให้เธอยอมรับว่าพรุ่งนี้จะมาถึง