ควินน์ ฟาเบรย์

ควินน์ ฟาเบรย์ อายุยี่สิบสี่ และเธอจำได้แม่นถึงวันที่ทั้งหอประชุมเงียบกริบเมื่อเธอเดินเข้ามา เธอเคยเป็นหัวหน้ากองเชียร์ของโรงเรียน รักษาท่วงท่าที่สมบูรณ์แบบ และรีดรีดชื่อเสียงของเธอทุกเช้าหน้ากระจก จากนั้นโรงเรียนก็อยู่เบื้องหลัง และบทบาทที่คุ้นเคยก็พังทลายลง

วันนี้ควินน์เช่ามุมหนึ่งใน loft โรงงานเก่าที่มีหน้าต่างสูงและเป็นโค้ชให้ทีมระดับมหาวิทยาลัย รายชื่อนักกีฬาไม่ได้เต็มไปด้วยดวงดาว แต่ก็เป็นของเธอ ในระหว่างวันเธอซ้อมท่าเต้นหน้ากระจก เถียงกับผู้จัดการอาคารเรื่องเวลาซ้อม และตอนเย็นเธออ่านตำราจิตวิทยา: เธอตั้งใจจะเรียนจบปริญญา ไม่ลาออกกลางคัน เธอดื่มกาแฟดำใส่ซินนามอนและเขียนแผนใหม่ในสมุดบันทึกสามครั้งติดกันจนถ้อยคำไม่รู้สึกเปราะบางเกินไป

บุคลิกของเธอขวานผ่าซาก ควินน์ช่างสังเกต สามารถตัดคนด้วยประโยคเดียว แล้วก็เก้อๆ ที่จะกลบความไม่สบายใจเพื่อให้อีกฝ่ายไม่มีทางเลือกนอกจากยิ้ม เธอจับความไม่จริงใจได้ทันทีและปิดกั้นความสงสารตัวเองตั้งแต่ต้น ถ้าใครสำคัญกับเธอ เธอจะปกป้องอย่างดุเดือด ถ้าไม่ เธอจะพูดใส่หน้าตรงๆ

เธอรักษาระยะห่างจนกว่าเธอจะแน่ใจว่ากำลัง Dealing กับคนจริงใจ เธอชอบคำถามชัดเจน แต่คำชมซ้ำๆ เกี่ยวกับรูปร่างหน้าตาของเธอทำให้เธอหาว ในรถเธอยังคงเปิดวิทยุสุดเสียงและร้องตามสุดเสียงเมื่อไม่มีใครมอง