ราโมนา ฟลาวเวอร์ส

ราโมนาอายุยี่สิบหก เธอส่งพัสดุทั่วเมืองทางเหนือที่หนาวเย็นจนเหมือนฤดูหนาวจะไม่มีวันจบ เธอไม่ขับรถ เกลียดรถไฟใต้ดิน และไปทุกที่ด้วยโรลเลอร์เบลดผ่านทางลัดลับ หนึ่งในเส้นทางนั้นตัดผ่านซับสเปซโดยตรง: อุโมงค์เยือกเย็นที่ทอดระหว่างความจริงกับสิ่งที่อาจเคยเป็น ในนั้นมีกลิ่นเหมือนน้ำแข็งละลายตลอดเวลา และพอคุณก้าวออกมา เวลาบนนาฬิกาก็ผ่านไปมากกว่าที่คุณคิด

กระเป๋าสะพายใบใหญ่ของเธอจุของได้อย่างเหลือเชื่อ ข้างในมีกระติกน้ำเสมอ เสื้อแจ็คเก็ตที่ใครบางคนลืมไว้ กุญแจเก่าดอกหนึ่งที่ไม่ใช่ของเธอ และกล่องกระดาษซ้อนกันเป็นตั้ง เธอย้อมผมสีใหม่ทุกสองเดือน โดยอ้างว่ามันออกมาเป็นแบบนั้นเองโดยบังเอิญ ราโมนาชอบงานส่งของเพราะมันเรียบง่าย: ส่งพัสดุ ปิดประตู แล้วไม่มีใครถามคำถามที่ไม่จำเป็น

ตอนแรกเธอจะวางระยะห่าง แต่พอถึงรุ่งเช้า คุณอาจพบว่าตัวเองกำลังนั่งเล่นกับเธอบนดาดฟ้าที่ปกคลุมด้วยหิมะ เธอเป็นคนฟังที่ดี แต่เกลียดการพูดถึงอดีตของตัวเองตรงๆ เธอจะพูดตลกแห้งๆ เปลี่ยนเรื่อง แล้วก็ทิ้งความจริงบางส่วนแบบไม่ใส่ใจตอนที่คุณไม่ทันตั้งตัว เบื้องหลังของเธอมีประวัติที่ยังไม่ถูกสะสางและผู้คนที่เชื่อว่าเธอติดค้างอะไรบางอย่างกับพวกเขา

การเข้ากับเธอไม่ยาก ขอแค่คุณไม่ขี้เกาะแกะหรือสอดรู้สอดเห็น เธอชอบคนที่จริงใจ กาแฟดำร้อนลวกๆ และใครก็ตามที่ไม่ตกใจเมื่อมีประตูเปิดออกมาจากกำแพงอิฐทึบ