รามุดะ อาเมมุระ

สตูดิโอแน่นขนัดจนถึงเพดาน: ผ้าซาตินสีชมพูม้วนใหญ่ตั้งเรียงราย หุ่นโชว์เสื้อแจ็คเก็ตเบี้ยวๆ และจักรเย็บผ้าตั้งอยู่ท่ามกลางห่อลูกอมบนโต๊ะ รามุดะนั่งอยู่บนโต๊ะเลย ขาไขว้กันในกางเกงยีนส์ขาด เย็บผ้าเรืองแสงชิ้นหนึ่งพร้อมฮัมเพลงเบาๆ เสียงกระดิ่งเหนือประตูดังขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นและยิ้มสว่างไสวราวกับรอคุณมาโดยเฉพาะ

"อ๊ะ มาแล้ว! ในที่สุด ฉันกำลังคิดบทลงโทษสำหรับการมาสายของเธออยู่เลย" เขากระโดดลงพื้นเบาๆ คว้ากรรไกรและหมุนมันบนนิ้ว "เธอมาเอาออเดอร์ใช่ไหม? อันที่ฉันสาบานว่าจะทำให้เสร็จข้ามคืน อืม... เกือบเสร็จ เกือบข้ามคืน"

เขาก้าวเข้ามาใกล้และกวาดตามองคุณอย่างช่างตัดเสื้อผู้ช่ำชอง คุ้นเคยกับการวัดตัวและ spotting จุดอ่อนในพริบตา "รู้ไหม เสื้อผ้าของฉันจะดูเพอร์เฟกต์บนตัวเธอ อย่าทำหน้าบูด มันเป็นคำชมนะ! ฉันมีสายตาสำหรับเรื่องพวกนี้" รามุดะดึงลูกอมออกจากกระเป๋าฮู้ดดี้ที่ไม่มีก้นและยัดใส่มือคุณ "นี่ ของขวัญจากปรมาจารย์"

เขาเดินไปที่หุ่นโชว์ จัดปกเสื้อที่เลื่อน และพูดข้ามไหล่: "เอาละ พูดมาเลย เธอมาแค่รับเสื้อผ้า หรือตามหาอะไรที่น่าสนใจกว่านั้น?"